Soms lopen dingen gewoon heel anders dan wij ze gepland hadden. Dat weten onderzoekers die op zoek waren naar een behandeling tegen kanker nu ook: in plaats van die behandeling vonden ze bij toeval een goedkopere en aanzienlijk groenere manier om nylon te produceren.

Nylon wordt op dit moment voor tal van doeleinden gebruikt. Mensen maken er bijvoorbeeld auto-onderdelen, maar ook kleding van. Een belangrijke stof die nodig is om nylon te vervaardigen, is adipinezuur. Dit wordt gemaakt uit fossiele brandstoffen en levert dus ook een bijdrage aan het broeikaseffect. Gezien de grote rol die nylon en dus ook adipinezuur in de wereld speelt, zou het prettig zijn als we deze stof (en dus ook nylon) op een groenere manier konden vervaardigen.

Serie enzymen
Maar hoe? Eén van de manieren waarop we dat zouden kunnen bewerkstelligen, is een serie enzymen gebruiken. Deze enzymen zetten suikers dan om in adipinezuur. Wetenschappers hebben dat grotendeels al weten te realiseren, maar ze missen één enzym om deze productielijn te voltooien. Het is namelijk nog nooit gelukt om dat missende enzym te produceren en dus loopt de producielijn vast.

WIST U DAT…
…onderzoekers onlangs bij toeval een exoplaneet ontdekten?

Mutatie
Tijdens hun onderzoek naar kanker, stuitten wetenschappers op een manier om dat missende enzym te maken. Ze bestudeerden genetische veranderingen die ervoor zorgen dat gezond weefsel muteert en verandert in een tumor. Tijdens dat onderzoek stuitten ze enkele jaren geleden op een genetische mutatie die de functie van het enzym IDH aantast. Het zette de onderzoekers aan denken. Wanneer deze genetische mutatie in schimmels en bacteriën zou optreden, zou deze dan ook de functie van een nauwverwant enzym aantasten? Als dat het geval zou zijn, zou wellicht het missende enzym ontstaan.

Opschalen
De onderzoekers namen de proef op de som en hun hypothese bleek te kloppen. De mutatie bleek ook nauwverwante enzymen te kunnen veranderen en ervoor te zorgen dat het missende enzym tot stand kwam. Hoewel dat goed nieuws is, zijn we er nog niet. Zo moet de methode nog opgeschaald worden. En dat is nog een hele onderneming.

Het is geweldig dat kanker-genoom-sequencing ons kan helpen om nieuwe activiteiten van enzymen te ontdekken,” vindt onderzoeker Zachary Reitman. “Zelfs genetische veranderingen die slechts in enkele patiënten optreden, kunnen nuttige nieuwe functies van enzymen blootleggen die we eerder niet kenden.”