U bent – in zeker zin – een kannibaal. Ons Melkwegstelsel eet andere dwergstelsels op. U doet hieraan mee, omdat u bijdraagt aan de massa van de Melkweg. Ieder groot sterrenstelsel is een kannibaal of is in het verleden een kannibaal geweest. Dwergstelsels geven zich over om deel te worden van het grotere sterrenstelsel. Een bijzonder proces.

Wanneer een dwergstelsel in de buurt komt van een groot spiraalstelsel, dan trekt het grotere stelsel gas, sterren en donkere materie van het dwergstelsel aan. Na een paar miljard jaar is er van het kleine dwergstelsel weinig meer over.

“Ieder sterrenstelsel wordt gevormd door interacties met kleine dwergstelsels”, zegt David Martinez-Delgado van het Max Planck Instituut in Duitsland. Om de Melkweg bevindt zich de Sagittarius-band. Door deze band te observeren leren wetenschappers meer over het kannibalistische verleden van de Melkweg.

Complexe patronen
Martinez-Delgado en zijn collega’s observeerden acht spiraalstelsels tot vijftig miljoen lichtjaar van de aarde vandaan. De foto’s onthullen zes nieuwe sterrenstromen, die wetenschappers voorheen nog niet kenden. Zo ziet de halo rondom NGC 4651 eruit als een enorme paraplu (zie foto linksboven). De afstand tussen het centrum en het topje van de paraplu bedraagt 50.000 lichtjaar. Indrukwekkend!

“Iedere halo laat een uniek en complex patroon van sterren zien”, schrijven de onderzoekers. “De patronen ontstaan door verschillende begeleiders en verschillende sterrenstelsels.” De foto’s zijn gemaakt door relatief kleine telescopen, zoals de 20 inch-telescopen van het Blackbird Observatorium (VS) en de Australische Moorook telescoop (14,5 inch).

Computersimulaties
Verrassend genoeg matchen de vormen van de patronen met computersimulaties van vormende sterrenstelsels. Een teken dat huidige theorieën over hoe sterrenstelsels groeien en hoe zij hun buren verorberen op het goede spoor zitten.