kikker

Wetenschappers hebben in een nevelwoud in Ecuador een kikker ontdekt die – in slechts enkele minuten tijd – de textuur van zijn huid kan veranderen en zo naadloos op kan gaan in zijn omgeving.

Onderzoekers ontdekten de kikker op een met mos bedekt blad. De kikker had allemaal stekeltjes op zijn rug en dus gaven ze hem direct de bijnaam ‘punk rocker’. Ze stopten de kikker in een afgesloten bakje voor nader onderzoek. De volgende dag haalden ze de kikker uit het bakje en zetten deze op een glad, wit papier om de kikker te fotograferen. Tot hun stomme verbazing had hun ‘punk rocker’ geen stekeltjes meer, maar een glad huidje. De onderzoekers dachten dat ze de verkeerde kikker hadden gepakt en zetten de kikker weer terug in het bakje en voegden wat mos toe. “De stekeltjes kwamen terug..we konden onze ogen niet geloven,” vertelt onderzoeker Katherine Krynak. “Onze kikker veranderde de textuur van zijn huid!”

“We konden onze ogen niet geloven, onze kikker veranderde de textuur van zijn huid!”

Snel
Zodra de onderzoekers de kikker vervolgens weer op een gladde ondergrond zetten, werd ook de huid van de kikker weer glad. En die metamorfose ging snel: de kikker had iets meer dan drie minuten nodig om de textuur van zijn huid te veranderen.

Waarom?
Maar waarom doet de kikker – die de naam Pristimantis mutabilis heeft gekregen – dit? De onderzoekers hebben daar wel ideeën over. “De stekeltjes en zijn kleur helpen de kikker om op te gaan in een omgeving met veel mos, waardoor het voor ons lastiger is om deze te zien. Of de textuur de kikker ook echt helpt om roofdieren te ontwijken, moeten we nog testen.”

Familielid
P. mutabilis is de eerste amfibie waarvan we weten dat deze van vorm kan veranderen. Maar al snel kreeg P. mutabilis gezelschap. De onderzoekers ontdekten namelijk dat een reeds bekend familielid van de kikker ook in staat is om de textuur van zijn huid te veranderen. Iets wat tot voor kort onbekend was.

De onderzoekers pleiten op basis van hun ontdekking voor een andere methode om nieuwe soorten te identificeren. Om te voorkomen dat twee kikkers als twee soorten worden geïdentificeerd, terwijl ze eigenlijk tot één soort behoren, maar er simpelweg tijdelijk anders uitzien, omdat ze op een andere ondergrond zitten, zouden kikkers uitgebreid moeten worden gefotografeerd en ook langduriger moeten worden geobserveerd.