Het is nu wetenschappelijk bewezen: het ouderschap legt een grotere druk op moeders dan op vaders.

Dat stellen onderzoekers in het blad American Sociological Review. Ze baseren hun studie op de American Time Use Surveys uit 2010, 2012 en 2013. Tijdens deze onderzoeken gaven 12.000 ouders op drie willekeurige momenten aan hoe ze zich in een periode van 24 uur voelden en wat ze in diezelfde periode deden. Ook gaven de ondervraagde ouders aan hoe moe, gelukkig, gestrest of verdrietig ze waren en hoe betekenisvol ze hun activiteiten vonden. De onderzoekers vergeleken vervolgens de gevoelens van ouders tijdens activiteiten met de kinderen met de gevoelens van ouders tijdens vergelijkbare activiteiten zonder kinderen.

Druk
Uit het onderzoek blijkt dat zowel vaders als moeders het prettig vinden om tijd met de kinderen door te brengen. Maar de tijd met de kinderen levert moeders wel meer stress op dan vaders. “Het is niet zo dat moeders gestrest zijn als ze met hun kinderen zijn, maar ze ervaren wel meer druk dan vaders,” legt onderzoeker Kelly Musick uit.

Incidentele momenten

Wat ook uit het onderzoek naar voren komt, is dat het beeld dat ouders van het ouderschap hebben, bepaald wordt door incidentele momenten met de kinderen. “Zoals samen op de bank hangen of boodschappen doen,” vertelt Musick.

Familietijd
De onderzoekers denken dat ook wel te kunnen verklaren. “Moeders doen veel meer verschillende dingen met hun kinderen dan vaders, ook dingen die niet zo leuk zijn,” stelt Musick. “Spelen met de kinderen is met name een fijne ervaring voor ouders.” En vaders zijn een groot deel van de tijd die ze met hun kinderen doorbrengen aan het spelen met de kinderen. Voor moeders ligt dat anders. “Zij (de moeders, red.) spelen met de kinderen als ze daar tijd voor hebben, maar ze zorgen eerst voor al het andere: eten klaarmaken, de kinderen in bad doen, de was opvouwen. En daarna spelen ze met de kinderen.” Verhoudingsgewijs spelen ze dan ook minder met de kinderen dan vaders. Bovendien is de tijd die vaders met hun kinderen doorbrengen vaak ‘familietijd’, wat betekent dat ook de moeder aanwezig is en de vader dus niet als enige de verantwoordelijkheid draagt.

Samengevat suggereert het onderzoek dat het lastige deel van het ouderschap toch nog vaak op de schouders van de moeder terechtkomt. Mogelijk omdat de samenleving hogere verwachtingen heeft van de moeder dan van de vader, zo denkt Musick. En omdat de samenleving de lat hoger legt voor de moeder dan voor de vader is het voor moeders lastiger om voor zichzelf de lat wat lager te leggen. “Als socioloog hoop ik dat wij – als samenleving – sommige aannames die we omtrent de moeder- en vaderrol hebben, laten varen (…) Stellen kunnen proberen om de wijze waarop ze het ouderschap invullen, te veranderen, maar dat is niet echt de oplossing. De oplossing is dat we samen opnieuw gaan nadenken over wat we van vaders en moeders verwachten.”