ster

Als onze planeet rond deze ster zou draaien, zou satellietcommunicatie – en wellicht zelfs leven – onmogelijk zijn.

Onze zon laat zo af en toe van zich horen: de ster spuugt dan zonnevlammen uit of jaagt geladen deeltjes richting de aarde die satellieten en elektriciteitsnetwerken kunnen hinderen. Gelukkig is onze ster relatief rustig en gebeurt het maar zelden dat deze het leven op aarde op deze wijze verstoort. Je zou verwachten dat een ster die kleiner is dan onze zon zich nog rustiger opstelt. Maar het tegendeel is waar, zo ontdekten onderzoekers toen ze een kleine ster op zo’n 35 lichtjaar afstand bestudeerden.

De ster
De ster – TVLM 513-46546 – heeft een massa die vergelijkbaar is met tien procent van de massa van onze zon. De ster is zo klein en koel dat deze zich op de scheidslijn tussen sterren (die aan waterstoffusie doen) en bruine dwergen (die niet aan waterfusie doen) bevindt. De ster draait razendsnel rond zijn as: een rotatie kost de ster slechts 2 uur, ter vergelijking: onze zon doet daar bijna een maand over.

Leven
De ster mag dan klein zijn; ze heeft een monsterlijk magnetisch veld, zo ontdekten onderzoekers. De ster genereert een krachtig magnetisch veld dat kan concurreren met de meest intense magnetische regio’s op onze zon en honderden keren krachtiger is dan het gemiddelde magnetische veld van de zon. Mogelijk vinden op de ster continu zonnevlamachtige erupties plaats. “Als we rond zo’n ster zouden leven, zouden we geen satellietcommunicatie hebben,” vertelt onderzoeker Peter Williams. “Sterker nog: het leven kan in zo’n stormachtige omgeving heel moeilijk evolueren.”

De onderzoekers willen in de nabije toekomst meer vergelijkbare sterren gaan bestuderen en achterhalen of TVLM 513-46546 een uitzondering is of dat er veel meer van dit soort stormachtige kleine sterren in het heelal te vinden zijn. Als dat laatste het geval is, heeft dat mogelijk gevolgen voor onze zoektocht naar leefbare planeten buiten ons zonnestelsel. Rode dwergen zoals TVLM 513-46546 zijn de meest voorkomende sterren in ons sterrenstelsel. En daarom is het vrij logisch om rond deze sterren op zoek te gaan naar potentieel leefbare planeten. Maar omdat de sterren vrij koel zijn, moet een leefbare planeet heel dicht bij de ster staan, wil deze genoeg warmte op kunnen vangen om vloeibaar water op het oppervlak te kunnen herbergen. Maar dicht bij zo’n ster staan, betekent ook blootgesteld worden aan de (magnetische) grillen van die ster. En die grillen kunnen de planeet van zijn atmosfeer ontdoen of complexe moleculen op het oppervlak van de planeet vernietigen. Het zou dus kunnen betekenen dat potentieel leefbare planeten die rond dergelijke sterren draaien een stuk minder leefbaar zijn dan we nu denken.