tomaat

Oxytocine, ook wel het knuffelhormoon genoemd, kan mogelijk een rol spelen in de behandeling van anorexia. Dat hebben wetenschappers ontdekt. Het hormoon zorgt ervoor dat anorexiapatiënten niet meer zo gefixeerd zijn op een omvangrijk lichaam en beelden van voedsel met veel calorieën.

De onderzoekers baseren hun conclusies op experimenten. Ze verzamelden 31 anorexiapatiënten en 33 mensen zonder anorexia. Middels een neusspray kregen de proefpersonen oxytocine of een placebo toegediend. Daarvoor en daarna moesten ze naar een scherm kijken waarop afbeeldingen verschenen van voedsel (met veel of weinig calorieën), lichaamsvormen (dik of dun) en gewicht (weegschalen). De onderzoekers maten hoe lang het duurde voor de proefpersonen een afbeelding identificeerden. Mensen identificeren plaatjes sneller wanneer op die plaatjes iets te zien is waar ze op gefixeerd zijn.

Resultaat
De mensen met anorexia fixeerden nadat ze oxytocine toegediend hadden gekregen minder sterk op afbeeldingen van voedsel en dikke lichamen. Het effect van de oxytocine was het sterkst onder patiënten die naast anorexia ook communicatieproblemen ondervonden.

Oxytocine

Oxytocine is een hormoon dat ons lichaam van nature aanmaakt wanneer we bijvoorbeeld seks hebben, of wanneer vrouwen bevallen en borstvoeding geven. Uit eerder onderzoek is al gebleken dat mensen met autisme gebaat kunnen zijn bij een extra dosis oxytocine: het vermindert hun sociale angsten.

Emoties
De onderzoekers herhaalden het experiment – met dezelfde proefpersonen – alleen toonden ze nu geen afbeeldingen van lichamen, voedsel en weegschalen, maar van gezichtsuitdrukkingen, zoals woede, geluk of walging. Anorexiapatiënten bleken nadat ze oxytocine toegediend hadden gekregen minder te focussen op de gezichten die walging lieten zien.

Sociale problemen
“Patiënten met anorexia hebben een aantal sociale problemen die vaak al in hun tienerjaren opduiken, nog voor ze anorexia krijgen,” legt onderzoeker Janet Treasure uit. “Deze sociale problemen, die kunnen resulteren in isolatie, kunnen belangrijk zijn wanneer we het begin en in standhouden van anorexia willen begrijpen. Door oxytocine te gebruiken als een mogelijke behandeling van anorexia, focussen we op deze onderliggende problemen die we bij anorexiapatiënten zien.”

“Ons onderzoek toont aan dat oxytocine de onbewuste neiging van anorexiapatiënten om te focussen op voedsel, lichaamsvorm en negatieve emoties zoals walging te verminderen,” vertelt onderzoeker Youl-Ri Kim. “Dit onderzoek – met een klein aantal proefpersonen – bevindt zich nog in de kinderschoenen,” benadrukt Treasure. “Maar het is opwindend om te zien dat deze behandeling potentie kan hebben.”