Soldaten die zij aan zij vechten en bereid zijn voor elkaar te sterven, hebben hetzelfde instinct als een moeder ten opzichte van haar kinderen. Ze zouden in het heetst van de strijd zelfs hetzelfde hormoon in het lijf hebben: oxytocine, beter bekend als het knuffelhormoon.

Wanneer mensen gezellig bij elkaar zitten of met stress te maken hebben, komt het hormoon oxytocine vrij. Ook moeders die net een kindje hebben gekregen, staan bol van het hormoon; het stofje moet ervoor zorgen dat er een band ontstaat met het pasgeboren kind. Natuurlijk heeft die werking ook een keerzijde. Zo zijn mensen met het hormoon extreem agressief jegens buitenstaanders.

Experiment
Met die wetenschap op zak, startten de onderzoekers een bijzonder experiment. Ze lieten proefpersonen een simulatiespel spelen. Een deel van de proefpersonen kreeg voor het spel oxytocine toegediend. De mensen in deze groep bleken tijdens het spel veel sterker met elkaar verbonden te zijn en zich agressiever te gedragen jegens de tegenstander.

Agressief
“Het mes snijdt aan twee kanten,” meent onderzoeker Carsten De Dreu. “Het maakt je aardiger naar je groep toe, maar agressiever naar buitenstaanders.” Tijdens het experiment moesten de proefpersonen keuzes maken die financiële gevolgen hadden voor henzelf, de groepsleden of de concurrerende groepen. De mensen die het hormoon toegediend hadden gekregen, pakten het liefst de tegenstander aan.

Soldaten
Onderzoekers vermoeden dat oxytocine in de periode van de jagers en verzamelaars ontstaan is. Het voedsel was schaars en de competitie tussen de verschillende groepen was feller. Het is zeer aannemelijk dat dit proces ook in oorlogstijd een vlucht neemt. “Oxytocine is wellicht een belangrijk middel om mannen samen te binden en hen de groep te laten beschermen,” meent expert Holly Arrow.

In het experiment bleek het hormoon iedereen even agressief te maken. Ook ervoeren alle mannen dezelfde binding. Hun karakter – agressief of niet, samenwerkend of niet – bleek hierbij geen rol te spelen.