Wetenschappers hebben ontdekt dat kraakbeen de ledematen van dinosaurussen tot zo’n dertig centimeter verlengde. Sommigen dinosaurussen hadden lagen van maar liefst tien centimeter kraakbeen tussen de botten zitten. Dat betekent dat de hoogte, het postuur, de flexibiliteit en snelheid van het dier wellicht anders was dan gedacht.

“De meesten (wetenschappers, red.) schatten de hoogte van een dinosaurus door de botten simpelweg op elkaar te stapelen, zonder daarbij rekening te houden met de zachte weefsels die zich ooit in het dier bevonden,” merkt onderzoeker Casey Holliday op.

Struisvogel
De onderzoekers bestudeerden en analyseerden het kraakbeen in struisvogels en alligators: moderne afstammelingen van de dinosaurussen. Ook bestudeerden ze de botten van verschillende dino’s als Tyrannosaurus rex, Allosaurus, Brachiosaurus en Triceratops. Ze ontdekten dat kraakbeen verantwoordelijk is voor zo’n tien procent van de lengte van de botten van struisvogels en alligators.

Walvis
De wetenschappers vertaalden die gegevens naar de Tyrannosaurus en concluderen dat deze maar ietsje groter was dan gedacht. Soorten als de Triceratops en Brachiosaurus waren gemakkelijk 30 centimeter hoger dan gedacht. De lagen kraakbeen waren soms wel tussen de zeven en tien centimeter dik. “We zien zulke grote hoeveelheden kraakbeen vandaag de dag misschien alleen in de vinnen van walvissen en sommige zeeschildpadden.”

Tekentafel
De ontdekking heeft grote gevolgen voor ons beeld van de dinosaurus. “We moeten nu weer terug naar de tekentafel en alles wat we over de dinosaurus dachten te weten – van lopen tot rennen – opnieuw analyseren,” merkt onderzoeker Lawrence Witmer op. “We moeten op zoek naar nieuw en ander bewijs.”

Zelfs zonder kraakbeen was de T. rex al zo’n vier meter hoog. Waarom de dieren zo groot werden, is nog steeds onduidelijk. Het voedsel, de concentratie zuurstof en koolstofdioxide en een lichte lichaamsbouw hebben daar wellicht aan bijgedragen.

De verschillen in hoogte van de Brachiosaurus met en zonder kraakbeen. Afbeelding: Casey Holliday / University of Missouri