Nieuw onderzoek wijst erop dat het oppervlaktemateriaal van een krater op de zuidpool van de maan voor 22 procent uit ijs bestaat. Is dit dan de ideale plaats voor een maanbasis?

De onderzoekers bestudeerden de Shackleton-krater met behulp van de Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO). Ze ontdekten dat het oppervlak van de krater veel helderder was dan die van andere kraters in de buurt. De onderzoekers vermoeden dat de bovenste micron van het oppervlak van de maankrater voor zeker 22 procent uit ijs bestaat.

Wanden
Opvallend genoeg was echter niet alleen de bodem van de krater zeer licht. De wanden van de krater waren nog lichter. Zou dat ook ijs zijn? Dat zou een beetje vreemd zijn: onderzoekers vermoeden namelijk dat ijs enkel op de bodem van de krater voor zou komen, aangezien daar geen direct zonlicht bij kan komen en het ijs dus niet zo snel smelt. De wanden worden wel aan zonlicht blootgesteld en kunnen dus eigenlijk geen ijs bevatten. Hoe zijn de lichte wanden dan te verklaren? “Er zijn meerdere verklaringen mogelijk voor de geobserveerde helderheid in de gehele krater,” stelt onderzoeker Maria Zuber. Zo is het bijvoorbeeld ook mogelijk dat een maanbeving (die vinden regelmatig plaats) ouder materiaal van de randen heeft losgeschud, waardoor er nu jonger (en lichter) materiaal te zien is.

WIST U DAT…

…nog niet zolang geleden het kleinste maantje van Jupiter werd ontdekt?

Lasers
De onderzoekers maakten voor hun studie gebruik van lasers. De lasers verlichtten het binnenste van de krater en stelden de onderzoekers in staat om het reflecterend vermogen van het oppervlak vast te stellen. Ook konden ze met de lasers achterhalen hoe het oppervlak van de krater er precies uitzag. Ze zonden daarvoor laserstralen uit en maten hoe lang het duurde voordat deze weerkaatst werden. Hoe langer het duurde alvorens de laserstralen terug kwamen, hoe dieper het gebied was.

Kratertjes
Uit het onderzoek blijkt dat er sinds de krater drie miljard jaar geleden tot stand kwam, weinig is veranderd. De vloer van de krater telt wel vele kleinere kraters. Deze zijn waarschijnlijk ontstaan tijdens de inslag die ook de Shackleton-krater creëerde.

Voor onderzoekers is het heel belangrijk om precies te weten hoe de maan in elkaar steekt en waar ijs (en dus water) te vinden is. Er zijn namelijk plannen om in de toekomst weer mensen naar de maan te sturen en er in een later stadium zelfs een basis te vestigen. Het is het handigst om zo’n basis dicht bij een bron van water te plaatsen. En als zo’n bron zich op de zuidpool bevindt, is dat helemaal ideaal. Deze ontvangt namelijk veel zonlicht en dat zonlicht kan weer gebruikt worden om energie op te wekken. Is de Shackleton-krater dan de place to be voor de eerste bewoners van de maanbasis? Onderzoekers blijven voorzichtig. Alleen een maanlander die ter plekke onderzoek doet naar de samenstelling van de krater kan die vraag beantwoorden.