Toen de industrialisatie een hoogtepunt bereikte, begonnen veel dierenpopulaties in rap tempo te krimpen.

Tot die conclusie komen Amerikaanse onderzoekers nadat ze de genetische diversiteit van gewervelde dieren bestudeerden. Hun onderzoeksresultaten zijn terug te vinden in het blad Proceedings of the National Academy of Sciences.

Methode
De onderzoekers bekeken duizenden wetenschappelijke artikelen over de genetische diversiteit van gewervelden en bogen zich over de genetische gegevens van 2764 – waaronder 600 bedreigde – diersoorten. Vervolgens stelden ze van elke diersoort vast wanneer een populatie kleiner begon te worden.

WIST JE DAT…

…vier van de zes mensapen met uitsterven bedreigd worden?

25 procent
Uit het onderzoek blijkt dat dierenpopulaties zo’n 123 jaar geleden in rap tempo begonnen te krimpen. In die periode – het einde van de negentiende eeuw – bereikte de industrialisatie een hoogtepunt, zo stellen de onderzoekers. Ze zien industrialisatie – en dus de mens – dan ook als dé verklaring voor de krimpende populaties die we in deze tijd zien. Gemiddeld is de populatie-omvang van bedreigde diersoorten sinds het hoogtepunt van de industrialisatie elke 10 jaar met zo’n 25 procent afgenomen.

De studie geeft niet alleen inzicht in de geschiedenis van worstelende gewervelde diersoorten, maar biedt ook aanknopingspunten voor de toekomst. Zo suggereert het onderzoek dat we iets andere maatregelen moeten treffen als we soorten van de ondergang willen redden. Als een populatie krimpt, komt de genetische diversiteit in het gedrang. Wanneer er vervolgens maatregelen worden getroffen om een soort van de ondergang te redden, zijn deze maatregelen vaak gericht op het handhaven van de genetische diversiteit binnen een soort. Het is echter belangrijker om ecosystemen en natuurlijke leefgebieden te beschermen, zo denkt onderzoeker Yun-Xin Fu op basis van deze nieuwe studie. “Genetische diversiteit is belangrijk om een soort op lange termijn te behouden. Maar een snelle krimp van de populatie voorkomen door het leefgebied van een soort te beschermen lijkt belangrijker te zijn, omdat het verschil tussen de genetische diversiteit onder bedreigde en niet-bedreigde diersoorten niet alarmerend groot is.” Fu hoopt dat het onderzoek leidt tot effectievere bescherming van diersoorten en meer aandacht voor de effecten die wij mensen op leefgebieden en ecosystemen hebben.