Sommige wetenschappers claimen dat pasgeboren baby’s al in staat zijn om handgebaren, geluiden en gezichtsuitdrukkingen te imiteren. Uit nieuw onderzoek blijkt dat dit echter niet mogelijk is.

Wetenschappers hebben pasgeborenen in de eerste paar weken gevolgd en beweren in een paper in het wetenschappelijke vakblad Current Biology dat er geen bewijs is dat zij in staat zijn om te imiteren. “We vinden het belangrijk dat er nu voor eens en altijd uitsluitsel is hierover, omdat er verkeerde beweringen worden gedaan door psychologen, neurowetenschappers en kinderartsen”, vertelt onderzoeker Virginia Slaughter van de universiteit van Queensland. “Daarnaast staat het verkeerd beschreven in boeken en tijdschriften voor ouders.”

Uit eerdere onderzoeken bleek dat baby’s vaker hun tong uitsteken nadat ouders een tong uitsteken. Toch is dit geen vorm van imitatie. “Als baby’s vaker hun tong uitsteken als ouders lachen of wijzen met hun vinger, dan is dat geen imitatie, maar waarschijnlijk een uiting van enthousiasme omdat het kind zijn vader of moeder iets interessants ziet doen”, aldus Slaughter. “We hebben dit probleem getackeld door meer reacties van baby’s te onderzoeken.”

Slaughter en haar collega’s keken naar het gedrag van 106 baby’s in de leeftijd van een tot negen weken. Op basis van negen sociale en twee niet-sociale modellen concluderen de onderzoekers dat de kinderen niet in staat zijn om het geobserveerde gedrag te imiteren. De reactie van een baby op het gedrag van een ouder is te willekeurig.

Blijkbaar is imitatie dus geen aangeboren gedrag, maar leren baby’s imiteren in de eerste paar maanden na de geboorte. Mogelijk leren baby’s te imiteren door naar mensen te kijken die zelf het gedrag van anderen kopiëren. Denk bijvoorbeeld aan een peuter die haar vader uitzwaait als hij naar zijn werk gaat, waarna vader ook zwaait. Een baby gaat het gedrag vervolgens ook nadoen.

“Uit een ander onderzoek blijkt dat ouders hun baby’s een keer per twee minuten imiteren”, zegt Slaughter. Dat is heel vaak. “Hierdoor leggen baby’s de link tussen hun eigen gedrag en de uitingen van een ander persoon.”