Dus voorlopig is de mensheid gedoemd om te (speed)daten.

Met die enigszins teleurstellende conclusie komen Amerikaanse onderzoekers op de proppen. “Dating kan heel moeilijk zijn en je angstig maken,” stelt onderzoeker Samantha Joel. “Wat als je niet alle kikkers zou hoeven te kussen? Wat als je het deel waarin je ‘klikt’ met iemand, over zou kunnen slaan? Maar onze gegevens suggereren dat er – in ieder geval met de gereedschappen die momenteel beschikbaar zijn – geen gemakkelijke manier is om de liefde te vinden.”

Het onderzoek
Joel en collega’s trekken die conclusie op basis van een onderzoek onder mensen die aan speeddating deden. Ze lieten de proefpersonen vragenlijsten invullen over hun eigen persoonlijkheid, maar ook over hun voorkeuren. Daarna was het tijd voor vier minuten durende speeddates. Na afloop van die dates moesten de proefpersonen hun date beoordelen, aangeven in hoeverre ze geïnteresseerd in die ander waren en in hoeverre ze zich seksueel tot de ander aangetrokken voelden.

KI
De onderzoekers vroegen zich af of het mogelijk was om op basis van de door de proefpersonen ingevulde vragenlijsten te voorspellen met wie de proefpersonen een klik zouden hebben. Om dat uit te vogelen, ontwikkelden ze een algoritme dat gebaseerd was op machine learning, een vorm van kunstmatige intelligentie waarbij een computer leert om bepaalde patronen te herkennen en zijn beeld van die patronen zelfstandig – aan de hand van nieuwe data – bijstelt.

Lukt niet
Maar het intelligente algoritme bleek niet intelligent genoeg om de zoektocht naar liefde te doorgronden. Het algoritme kon wel aardig goed voorspellen in hoeverre een individu andere daters leuk vond en door andere daters leuk werd gevonden. Maar het slaagde er niet in om te voorspellen welke twee specifieke individuen elkaar leuk zouden vinden. Het verraste Joel tamelijk. Het zou volgens haar geweldig zijn als mensen het gedoe en het verdriet dat daten met zich mee kan brengen, over kunnen slaan en simpelweg hun gegevens in kunnen voeren in een computer, die vervolgens een perfecte soulmate opzoekt. “We probeerden dat te doen en het lukte niet.”

Het onderzoek toont maar weer eens aan dat de wetenschap de romantische aantrekkingskracht tussen mensen nog steeds niet doorgrondt. “Het kan zijn dat we dat nooit uit kunnen vogelen, dat het een eigenschap is die we maar niet kunnen doorgronden, omdat deze niet voorspelbaar is,” stelt onderzoeker Paul Eastwick. “Romantisch verlangen kan wel eens meer zoiets zijn als een aardbeving, waarbij dynamische en chaotische processen een rol spelen in plaats van een chemische reactie waarbij de juiste combinatie van kenmerken en voorkeuren betrokken zijn.”