De superaarde is ietsje groter dan de aarde, bevindt zich in de leefbare zone en heeft waarschijnlijk een atmosfeer.

De superaarde draait om de zwakke ster LHS 1140 en is ontdekt met behulp van verschillende telescopen, waaronder het HARPS-instrument van de ESO-sterrenwacht op La Silla. “Dit is de spannendste exoplaneet die ik in de afgelopen tien jaar ben tegengekomen,” stelt onderzoeker Jason Dittmann. “Een beter doelwit voor één van de belangrijkste zoektochten in de wetenschap – die naar tekenen van leven buiten de aarde – kunnen we ons nauwelijks wensen.”

Meer over de superaarde

De planeet is ietsje groter dan de aarde (de middellijn van de superaarde is 1,4 keer groter dan die van onze planeet). De massa van de planeet zou zo’n 7 keer groter zijn dan die van de aarde. Het wijst erop dat de planeet een grotere dichtheid heeft. De superaarde zou bestaan uit gesteente en een dichte kern van ijzer herbergen. De planeet is ongeveer vijf miljard jaar oud en doet er zo’n 25 dagen over om een rondje rond LHS1140 te voltooien.

Water en een atmosfeer
Maar waarom is deze superaarde zo spannend? Daar zijn verschillende redenen voor.
– Ten eerste bevindt deze zich in de leefbare zone van LHS 1140. Dit is een denkbeeldige zone rond de ster. Planeten die zich in deze zone bevinden ontvangen voldoende warmte van de ster om te voorkomen dat eventueel water op hun oppervlak bevriest. Tegelijkertijd ontvangen ze ook weer niet zoveel warmte dat datzelfde water verdampt. In andere woorden: planeten in deze zone kunnen in theorie vloeibaar water – een onmisbaar ingrediënt voor het leven zoals wij dat kennen – herbergen.
– Bovendien zijn er sterke aanwijzingen dat de planeet over een tweede belangrijke vereiste voor leven zoals wij dat kennen, beschikt: een atmosfeer.
– Daarnaast draait de planeet om een zwakke ster: een rode dwerg. “De omstandigheden waarin de rode dwerg momenteel verkeert, zijn bijzonder gunstig,” vertelt onderzoeker Nicola Astudillo-Defru hierover. “LHS 1140 roteert langzamer en zendt minder hoogenergetische straling uit dan vergelijkbare sterren met weinig massa.”
– Een mooie extra is dat de planeet tijdens elke omloop voor LHS 1140 langs schuift. De vermeende atmosfeer van de planeet kunnen we het beste bestuderen als het licht van de moederster er doorheen komt, oftewel als deze voor de moederster langs beweegt. En dat doet de planeet elke 25 dagen. Dat biedt grote mogelijkheden voor toekomstig atmosfeeronderzoek.

Toekomstig onderzoek
Onderzoekers kunnen niet wachten om deze planeet verder te verkennen. Daarvoor zullen ze binnenkort ruimtetelescoop Hubble inzetten. Deze kan meer inzicht geven in de hoeveelheid hoogenergetische straling die op de planeet valt en dus dit aspect van de levensvatbaarheid van de planeet beoordelen. Met behulp van in aanbouw zijnde telescopen kan wat verder in de toekomst ook de atmosfeer van de planeet – als de planeet die heeft – worden uitgeplozen.

De laatste tijd weten astronomen ons regelmatig te verrassen met de ontdekking van interessante (lees: potentieel leefbare) exoplaneten. Zo kondigden ze vorig jaar zomer Proxima b aan. De rotsachtige planeet cirkelt om de dichtstbijzijnde ster en is slechts vier lichtjaar van ons verwijderd. Hoewel deze planeet daarmee lekker dichtbij staat, beweegt deze – vanaf de aarde gezien – niet voor de moederster langs, waardoor het lastig is om vast te stellen of deze een atmosfeer heeft. En eerder dit jaar kondigden onderzoekers aan dat rond de ster TRAPPIST-1 maar liefst zeven aardachtige planeten cirkelen. Drie ervan zouden zich in de leefbare zone bevinden. Hoe interessant ook: LHS 1140b lijkt met kop en schouders boven die twee interessante ontdekkingen uit te steken. “Het stelsel van LHS 1140 is wellicht een nog belangrijker doelwit voor de toekomstige karakterisering van planeten in de leefbare zone dan Proxima b of TRAPPIST-1,” stellen de onderzoekers. “Dit is een uitzonderlijk jaar voor het exoplanetenonderzoek geweest!”