Dit is goed nieuws!

Dat blauwe vinvissen de grootste dieren op aarde zijn, weten de meesten wel. Minder bekend is dat ze heel herkenbare liedjes zingen en dat elke populatie zijn eigen liedje heeft. En juist dat liedje heeft onderzoekers nu op het spoor gebracht van wat een unieke populatie blauwe vinvissen lijkt te zijn.

Nieuw liedje, nieuwe populatie
Onderzoekers vingen het liedje op voor de Arabische Zeekust van Oman, maar ook veel zuidelijker in de Chagosarchipel (gelegen in het hart van de Indische Oceaan). En zelfs ten zuiden van Madagaskar, dat zich in het zuidwesten van de Indische Oceaan bevindt. En aangezien het om een liedje gaat dat onderzoekers nog nooit eerder gehoord hebben, moet het wel geproduceerd worden door een populatie blauwe vinvissen waarvan ons het bestaan tot voor kort onbekend was.


“Het was best opmerkelijk,” aldus onderzoeker Salvatore Cerchio. “Om een uniek walvislied te ontdekken in je data en het te herkennen als afkomstig van een blauwe vinvis (…) En om te bedenken dat er – ondanks al het werk dat omtrent liedjes van blauwe vinvissen verzet is – dus nog een populatie is waarvan we niets wisten.”

Akoestische data
Het is al langer bekend dat in het noorden van de Indische Oceaan een populatie blauwe vinvissen te vinden is. Aangenomen werd dat de walvissen in de Arabische Zee tot diezelfde, eerder voor de kust van Sri Lanka bestudeerde, populatie behoorden. Maar het nieuwe liedje vertelt een ander verhaal. “Voor onze opnames nabij Oman was er geen akoestische data van de Arabische Zee voorhanden en was het gissen naar de identiteit van deze populatie blauwe vinvissen,” aldus onderzoeker Andrew Willson. Nu weten we dat het om een heel nieuwe populatie gaat, die losstaat van de populatie die in het noorden van de Indische Oceaan, nabij Sri Lanka leeft. “Ons werk laat zien dat er nog veel te leren valt over deze dieren.”

Goed nieuws
De ontdekking van deze nieuwe populatie is heel goed nieuws. Blauwe vinvissen werden in de negentiende eeuw wereldwijd zo sterk bejaagd dat ze bijna uitstierven. Inmiddels nemen hun aantallen sinds enkele decennia weer langzaam toe. Ook in de Arabische Zee werd er sterk op de walvissen gejaagd, waardoor de waarschijnlijk toen al redelijk kleine populaties blauwe vinvissen, potvissen, de Brydewalvissen en bultruggen bijna geheel werden weggevaagd. Sommige onderzoekers vermoeden dat zowel de blauwe vinvissen levend in het noorden van de Indische Oceaan als de bultruggen in de Arabische Zee niet alleen unieke populaties vormen, maar zelfs gezien moeten worden als unieke subsoorten. Dat maakt deze populaties nog specialer en belangrijker voor de biodiversiteit. “Deze populaties lijken uniek te zijn onder de baleinwalvissen,” aldus Willson. “In het geval van de bultruggen in de Arabische Zee omdat ze het jaar rond in de regio blijven en niet zoals andere populaties migreren.”


Hoe het met de blauwe vinvissen in het noordwestelijke deel van de Indische Oceaan zit, zal uit vervolgonderzoek moeten blijken. “Twintig jaar lang hebben we ons gericht op de ernstig bedreigde bultruggen in de Arabische Zee waarvan we denken dat er slechts nog 100 voor de kust van Oman te vinden zijn,” aldus Suaad Al Harthi, verbonden aan een milieubeweging in Oman. “Nu beginnen we meer te weten te komen over een net zo sociale en waarschijnlijk net zo bedreigde populatie blauwe vinvissen.”