Wetenschappers hebben alle maankraters met een diameter van twintig kilometer of meer in kaart gebracht en concluderen dat de inslagen in de prille jeugd van de maan veel heftiger waren dan daarna. Die omslag vond zo’n 3.8 miljard jaar geleden plaats en had grote gevolgen voor de maan en alle planeten in de buurt, waaronder de aarde.

“Grote inslagen in het jonge zonnestelsel kunnen ervoor gezorgd hebben dat het leven niet kon beginnen of zich in ieder geval niet snel kon ontwikkelen,” weet onderzoeker James Head. Zo’n 3.8 miljard jaar geleden kwam er een einde aan de grote inslagen en waren de grote rondzwervende projectielen blijkbaar op. Hoe dat kan, is onduidelijk.

Jong
De onderzoekers bestudeerden in totaal zo’n 5.185 kraters die allemaal een diameter van twintig kilometer of meer hadden. De wetenschappers richtten zich met name op de gebieden die de meeste kraters hebben. Dit zijn ook de oudste delen van de maan; een gebied met minder kraters is jonger, omdat het dan als het ware is gladgestreken door vulkanische activiteiten of andere gebeurtenissen. De onderzoekers ontdekten dat de projectielen die op de maan insloegen in diens jonge jaren groter waren dan later het geval was.

Aarde
“Dit bevestigt dat er verschillende projectielen waren. En dat heeft waarschijnlijk invloed gehad op alle planeten, inclusief de aarde,” meent Head. “Wat op de maan gebeurde, gebeurde ook op aarde,” bevestigt expert Noah Petro. “Ik zie de maan als een onderdeel van de aarde. Door de maan te bestuderen, leer je meer over de geschiedenis van onze planeet.”

Zuidpool-Aitken-bekken
Het onderzoek bevestigt ook dat het Zuidpool-Aitken-bekken het oudste restant van een inslag op de maan is. Het bekken heeft een diameter van 2.500 kilometer en ligt tussen de zuidpool en de Aitkenkrater.

De onderzoekers baseerden hun conclusies op zeer gedetailleerde kaarten die de Lunar Reconnaissance Orbiter maakte.