En ze suggereren dat deze dieren naar elkaar omkeken.

De gefossiliseerde pootafdrukken werden ontdekt in Oregon en zijn achtergelaten door een groep Amerikaanse mammoeten (Mammuthus columbi). Afgaand op de pootafdrukken bestond de groep uit volwassen en jongvolwassen mammoeten en zelfs een baby-mammoet. Zij duwden hun poten zo’n 43.000 jaar geleden in de zachte ondergrond, zo schrijven onderzoekers in het blad Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology.

Mank
Hoewel alle pootafdrukken bijzonder zijn, sprong een 20 meter lang spoor van afdrukken er toch echt uit. “Deze afdrukken bevinden zich bijzonder dicht bij elkaar en de afdrukken aan de rechterzijde zijn dieper dan die aan de linkerzijde, alsof een volwassen mammoet mank liep,” vertelt onderzoeker Greg Retallack.

Interactie
Maar het dier liep niet alleen, zo ontdekten Retallack en collega’s. Nabij de pootafdrukken van de volwassen mammoet troffen ze twee kleinere verzamelingen pootafdrukken terug. Het gaat waarschijnlijk om de afdrukken van jongvolwassen mammoeten. En hun afdrukken onthullen dat zij herhaaldelijk naar de moeilijk lopende mammoet toeliepen en deze weer verlieten. “Deze jonge dieren zijn mogeljk de interactie aangegaan met het gewonde volwassen vrouwtje, door herhaaldelijk tijdens hun reis naar haar terug te keren, mogelijk omdat ze zich zorgen maakten over het feit dat ze zo langzaam vooruitkwam.” Hij wijst erop dat vergelijkbaar gedrag ook is waargenomen in moderne kuddes Afrikaanse olifanten.

En zo vertellen deze pootafdrukken een bijzonder verhaal. “Sporen vertellen soms meer over oude wezens dan hun botten, met name als het gaat om hun gedrag,” stelt Retallack.