Welbeschouwd is het van niemand, maar daardoor laat de mens zich niet afschrikken: het Antarctisch schiereiland staat bol van de menselijke activiteiten en de diepe sporen die deze achterlaten. Dat concludeert een internationale expeditie die het schiereiland onderzocht.

Vijf onderzoekers uit Zweden, Noorwegen en Nederland hebben het Antarctisch Schiereiland of het Palmerschiereiland de afgelopen tijd bestudeerd. Ze vertrokken per schip en onderzochten bij elke tussenstop de staat van het zeer kwetsbare natuurgebied. Ze kwamen tot de ontdekking dat vrijwel elk stukje sneeuw- en ijsvrij gebied door mensen is of wordt gebruikt.

Walvisvangst
Die menselijke activiteiten hebben het gebied aangetast. Zo liggen er ankerkettingen, steenkool, houtresten, olievaten, scheepswrakken en waterboten uit de twintigste eeuw. Het zijn de stille getuigen van de walvisvangst in de baaien van het gebied. Die walvisvangst heeft op zijn beurt ook weer diepe sporen achtergelaten: de ecosystemen zijn overhoop gegooid. Van de oorspronkelijke flora en fauna is heel weinig meer over.

Niemandsland
In theorie kan niemand aanspraak maken op het Antarctisch Schiereiland; dat is in het Antarctisch Verdrag vastgelegd. Maar de praktijk leert iets anders, zo concluderen de onderzoekers. De landen die het meeste op het schiereiland azen: Chili, Argentinië en het Verenigd Koninkrijk, hebben er bases voor onderzoek. Maar er wordt bijzonder weinig onderzoek gedaan. Het lijkt er meer op dat de militairen het gebied controleren. Op één basis woonden zelfs negen families uit Argentinië.

De onderzoekers concluderen dat het Antarctisch Schiereiland door menselijk handelen zwaar beschadigd is. Binnenkort presenteren ze hun onderzoeksresultaten in diverse internationale wetenschappelijke tijdschriften en dan zal ook blijken of deze conclusies gevolgen hebben voor de aanwezigheid van de mens op het Palmerschiereiland.