Veel websites, zoals Scientias.nl, gebruiken lettertypes als Verdana, Helvetica en Arial om tekst makkelijk leesbaar te maken. Vaak gaat het om schreefloze letters. Uit nieuw onderzoek blijkt dat dit niet goed is. Door tekst moeilijk leesbaar te maken, slaan lezers de informatie beter op. Blijkbaar is Comic Sans, een lelijk en onleesbaar lettertype, toch nog ergens goed voor.

28 proefpersonen kregen negentig seconden de tijd om zeven eigenschappen van drie verschillende buitenaardse wezens te onthouden. De lijstjes werden in verschillende lettertypes geschreven, zoals Comic Sans, Bodoni MT en Arial. De tekst in Arial was zwart en redelijk groot, de teksten in Comic Sans en Bodoni MT waren grijs en een stuk kleiner.

Uiteindelijk konden de proefpersonen meer eigenschappen opnoemen van de lijstjes die slecht leesbaar waren (Bodoni MT en Comic Sans) dan van het lijstje in Arial.

Dit is een voorbeeld van de positieve effecten van ‘disfluenciteit’. Disfluenciteit is een subjectief gevoel van moeilijkheid. Wanneer iets moeilijk te horen of slechter te zien is, dan voelt het disfluent. “Blijkbaar slaan mensen dingen beter op als het moeilijker te lezen is, omdat ze harder nadenken over de tekst”, zegt professor Daniel Oppenheimer.

De wetenschappers hebben hun bevindingen getest op een middelbare school. 222 studenten werden in twee groepen ingedeeld: de ene groep las een goed leesbare tekst, terwijl de andere groep een tekst in een moeilijk leesbaar lettertype voor de kiezen kreeg. De laatste groep haalde een hogere score.

Moeten wij van Scientias.nl ook kiezen voor een slecht leesbaar lettertype? Nee, zeker niet. Oppenheimer: “Als een lettertype te slecht leesbaar is, dan kunnen mensen een tekst niet lezen. Op een gegeven moment kan iemand het zó zat worden, dat hij stopt met lezen, zonder het opnieuw te proberen.”