Het zou gaan om de vaste vormen van ethyn en butaan die op aarde alleen als gassen voorkomen.

Wetenschappers hebben de omstandigheden van Saturnus’ grootste maan Titan in een laboratorium nagebootst. En ze kwamen tot een interessante ontdekking. Zo stuitten ze op nieuwe verbindingen en mineralen die we niet op aarde kennen, waaronder de vaste vormen van ethyn en butaan.

Benzeen
De onderzoekers kwamen deze stoffen op het spoor door Titan-achtige omstandigheden te creëren en te observeren wat voor processen er op gang kwamen. Al gauw detecteerden de onderzoekers kristallen van benzeen; het best bekende bestanddeel van benzine dat bestaat uit een molecuul gemaakt van een zeshoekige ring van koolstofatomen. Maar met het benzeen dat op Titan voorkomt, gebeurt iets opvallends: de moleculen herschikken zichzelf en laten ethaanmoleculen binnen. De onderzoekers ontdekten vervolgens de vaste vormen van ethyn en butaan.


Koud
Ethyn en butaan bestaan op aarde als gassen. Ze zijn beiden zeer brandbaar en worden gebruikt voor het vormen van fel licht, hete vlammen en brandstof. Op Titan is het echter een stuk kouder, waardoor de stoffen niet als gas, maar in een vaste vorm voorkomen. Mogelijk vormen ze zelfs kristallen die in de ijskoude meren van Titan te vinden zijn. En dat zou één van de mysteries omtrent deze meren kunnen verklaren.

Ringen
De meren van Titan zijn gevuld met vloeibare koolwaterstoffen. Metingen van Cassini toonden iets bijzonders aan in de meren die zich in droge gebieden nabij de evenaar bevinden. Zo zagen onderzoekers tekenen van verdampt materiaal, net zoals ringen op een badkuip. De onderzoekers denken nu dat het gevonden ethyn en butaan mogelijk verantwoordelijk zijn voor deze ringen. Hoe? Je kunt dit het beste vergelijken met zoute korsten die zich vormen aan de oevers van meren en zeeën op aarde. Als de vloeibare koolwaterstoffen verdampen, kunnen ethyn en butaan ringen vormen aan de rand van de maanmeren.

Of de waargenomen ringen ook daadwerkelijk uit deze mineralen bestaan, is op dit moment nog in de nevelen gehuld. Titan heeft namelijk een hele dikke atmosfeer met wolken, waardoor het erg lastig is om er doorheen te turen. Wetenschappers zullen daarom moeten wachten totdat een ruimtevaartuig wederom een bezoekje brengt.


Ruimtevaartuig Cassini bracht tussen 2004 en 2007 meer dan 1,6 miljoen vierkante kilometer aan vloeibare meren en zeeën op het oppervlak van Titan in kaart. En uit de verzamelde data blijkt bijvoorbeeld dat de meren op Titan verrassend diep zijn en bovendien tot de nok toe gevuld zijn met methaan. Het zou goed kunnen dat het koolwaterstof op Titan regent en op die manier de meren vult. Vervolgens verdampt dit weer in de atmosfeer of vloeit ondergronds weg, waardoor er ondergrondse reservoirs van vloeistof achterblijven.