meteoroïde

Ruimtesonde Cassini heeft direct bewijs gevonden dat meteoroïden in de ringen van de planeet Saturnus zijn gecrasht. En natuurlijk kunnen ook wij dat bewijs hier op aarde bekijken!

De beelden zijn bijzonder: (amateur)astronomen zijn er maar weinig live getuige van hoe ruimtestenen een hemellichaam bombarderen. Eerder zagen ze het enkel live gebeuren op aarde, de maan en Jupiter.

Rusland
De meteoroïden die Cassini in de ringen van Saturnus zag crashen, zijn qua grootte vergelijkbaar met de meteoriet die eerder dit jaar in Rusland landde. Dat schrijven de onderzoekers in het blad Science.

WIST U DAT…

…Saturnus’ ringen de atmosfeer bespelen door het te laten regenen?

Meteoroïden
Het zonnestelsel telt tal van kleine objecten die zich met enorme haast voortbewegen. Daarbij komen ze regelmatig in botsing met hemellichamen. En ook met de ringen van Saturnus, zo stellen de onderzoekers. “Deze nieuwe resultaten wijzen erop dat Saturnus ongeveer net zo vaak door kleine deeltjes geraakt wordt als de aarde,” stelt onderzoeker Linda Spiker. En dat is bijzonder, omdat de aarde en Saturnus zich in zo totaal verschillende delen van ons zonnestelsel bevinden.

Grootte
De meteoroïden die Saturnus normaal gesproken teisteren zijn tussen de één centimeter en enkele meters groot. De onderzoekers denken dat de grotere meteoroïden in stukken breken zodra ze de ringen raken. Kleinere brokstukken dringen dan de ringen, die uit talloze ‘wolkjes’ kleinere en grotere deeltjes bestaan, binnen. De brokstukken schoppen die ‘wolkjes’ in de war en zorgen ervoor dat de vorm ervan verandert in een lange streep. Dat is op de beelden die Cassini maakte goed te zien.

De beelden en het onderzoek dat de astronomen uitvoerden kunnen ons weer veel meer vertellen over Saturnus. “Saturnus’ ringen zijn ongebruikelijk helder en schoon, vandaar dat sommige wetenschappers suggereren dat de ringen jonger zijn dan Saturnus zelf,” vertelt onderzoeker Jeff Cuzzi. “Om die claim te verifiëren, moeten we meer weten over de snelheid waarmee materiaal van buitenaf de ringen bombardeert. Deze laatste analyse helpt ons daarbij, omdat we in staat zijn om meteoroïden van een grootte die we eerder niet direct op konden sporen, te detecteren.”