Wetenschappers hebben nanodeeltjes ontwikkeld die bloedpropjes opsporen en nog voordat deze voor problemen kunnen zorgen, compleet vernietigen.

En dat is goed nieuws. Wereldwijd sterven velen aan hartaanvallen, beroertes en longembolie. Stuk voor stuk aandoeningen die veroorzaakt worden door bloedpropjes en die verholpen kunnen worden door de nanodeeltjes.

Hoe werkt het?
In ons lichaam bevinden zich bloedplaatjes. Deze zorgen ervoor dat ons bloed tijdens een bloeding stolt. Wetenschappers maakten de nanodeeltjes naar de vorm van deze bloedplaatjes. Wanneer een bloedvat verstopt raakt of dreigt te raken dan verandert de doorstroming van het bloed. Net zoals een stroom water zich anders gaat gedragen als de watergang smaller wordt. De nanodeeltjes voelen dat en haasten zich naar de plek waar het allemaal gebeurt. Eenmaal daar aangekomen, valt de klonter nanodeeltjes uiteen en hechten de individuele nanodeeltjes zich aan de bloedprop (zie ook de afbeelding hierboven). Op dat moment laten ze een stofje dat ze bij zich dragen los. Dit stofje zorgt er vervolgens voor dat de bloedprop uit elkaar valt en geen bedreiging meer vormt.

WIST U DAT…

…de wond van Ötzi het oudste bloed dat ooit is teruggevonden, bevat?

Medicijn
De nanodeeltjes vormen een prima alternatief voor de huidige behandeling van bloedpropjes. Nu krijgen patiënten nog medicijnen toegediend om de bloedpropjes tegen te gaan. Maar die medicijnen hebben heel nare bijwerkingen. Zo kunnen ze dodelijke bloedingen veroorzaken. Vandaar dat de medicijnen maar heel beperkt kunnen worden toegediend. De nanodeeltjes kampen niet met dat probleem. Ze laten de medicijnen heel geconcentreerd en op precies de goede plaats los. Met minder medicatie kunnen bloedpropjes dus efficiënter worden aangepakt.

Muizen
Experimenten onder muizen zijn veelbelovend, zo schrijven de onderzoekers in het blad Science. Met slechts 1/50 van de normale dosis medicatie wisten onderzoekers middels nanodeeltjes de overlevingskansen van muizen met bloedpropjes in de longen aanzienlijk te vergroten.

Doordat de nanodeeltjes in tegenstelling tot de medicatie die patiënten nu ontvangen, veel minder nare bijwerkingen hebben, kunnen deze ook sneller worden toegediend. Bijvoorbeeld al wanneer vermoed wordt dat een patiënt bedreigd wordt door een gevaarlijk bloedpropje. Nu moet een vermoeden eerst nog getoetst worden alvorens de medicijnen met gevaarlijke bijwerkingen worden toegediend. En dan komt hulp soms te laat.