Denk aan jankende planeten en fluitend interstellair plasma.

Het is vandaag 31 oktober. En dat betekent: Halloween. Of je nu gecharmeerd bent van het duistere feest of niet: NASA geeft er een heel aardige – en wetenschappelijke verantwoorde – draai aan. De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie heeft een breed scala aan ronduit spookachtige geluiden die in de ruimte zijn opgenomen, verzameld en vrijgegeven.

Hoe komt NASA aan deze geluiden? Verschillende ruimtevaartuigen hebben instrumenten aan boord waarmee ze radiogolven kunnen opvangen. En die radiogolven kunnen worden omgezet in geluidsgolven. En dan krijg je in veel gevallen toch ietwat angstaanjagende soundbites.

Neem bijvoorbeeld deze soundbite, gebaseerd op data die verzameld werden door ruimtesonde Juno op het moment dat deze de magnetosfeer van Jupiter binnenging.

Of deze, gemaakt met behulp van data die ruimtesonde Voyager verzamelde. Je hoort hier de bliksem tekeergaan op Jupiter.

Of deze, te danken aan de ruimtesonde Stardust. Je hoort hoe deeltjes en kleine steentjes afkomstig van de komeet Tempel 1 op het beschermende schild van de ruimtesonde kletteren.

Ook tamelijk heftig: de in geluidsgolven omgezette radiogolven afkomstig van de grootste maan van Jupiter: Ganymedes.

Nog eentje dan: de fluitende interstellaire plasma, met dank aan Voyager.

Meer horen? Klik hier!

Onderzoekers zetten door ruimtesondes verzamelde data soms om in geluidsgolven. Niet alleen, omdat het leuk is om het publiek daarmee de stuipen op het lijf te jagen. De geluiden helpen onderzoekers soms ook om de data beter te begrijpen. Zo zijn subtiele veranderingen in data soms gemakkelijker te ontdekken door naar de data te luisteren, in plaats van ernaar te kijken.