Wetenschappers hebben met NASA’s Lunar Reconnaissance Orbiter twee natuurlijke bruggen op de maan gevonden. De grootste brug is twintig meter lang en zeven meter breed, de kleine brug is twee keer zo klein. De bruggen op de maan ontstaan door meteorietinslagen en niet – zoals op aarde – door water- en winderosie.

Een meteorietinslag zorgde in het verleden voor een 77 kilometer brede krater op de maan, de zogenaamde Koningskrater. Door de inslag smolt gesteente. Een deel van het gesmolten gesteente kwam buiten de kraterwand terecht en vormde daar een groot meer. De bovenkant van dit meer stolde, terwijl het gesteente daaronder nog een tijdje vloeibaar bleef. Op de plek van de brug zakten twee delen van de bovenkant in, terwijl de korst van de maan bij de bruggen sterk genoeg was om te blijven bestaan.

Volgens wetenschapper Mark Robinson zijn dit soort bruggen sterk genoeg om een astronaut te dragen. “Als u het voor mij kunt regelen, dan wil ik het graag uittesten of het mogelijk is om eroverheen te lopen”, zegt Robinson. “Ik zou er zelfs op durven springen!”

Robinson durft wel, want mocht de brug op de foto linksboven instorten, dan valt hij in een gat met een diepte van zes tot twaalf meter. Auw!