Hun borstkas was net zo groot als die van ons, maar had een iets andere vorm.

Dat is te lezen in het blad Nature Communications. Onderzoekers beschrijven in hun paper hoe ze een driedimensionale reconstructie hebben gemaakt van een Neanderthaler-borstkas en op basis daarvan conclusies kunnen trekken over de wijze waarop de Neanderthaler ademde.

Kebara 2
De onderzoekers bogen zich over de meest complete borstkas die tot op heden van een Neanderthaler is teruggevonden: de borstkas van Kebara 2. De resten van deze Neanderthaler zijn vernoemd naar de vindplaats: de Kebara-grot, onderdeel van het Karmelgebergte in Israël. Kebara 2 werd in 1983 ontdekt en zou ongeveer 60.000 jaar geleden hebben geleefd. De Neanderthaler zou op ongeveer 32-jarige leeftijd zijn overleden en was van het mannelijk geslacht.

Reconstructie
De onderzoekers gebruikten de resten van Kebara 2 om de borstkas van deze Neanderthaler te reconstrueren. Het resultaat zie je hieronder.

De reconstructie suggereert dat de borstkas van de Neanderthaler qua grootte vergelijkbaar was met die van de moderne mens. Maar de vorm van de borstkas is iets anders. Zo is het onderste deel van de borstkas van de Neanderthaler wat breder.

Functioneren
Op basis van hun reconstructie concluderen de onderzoekers dat het middenrif van de Neanderthaler – dit is een grote, platte koepelvormige spier die de scheiding vormt tussen borst- en buikholte – een groter oppervlak had. Dat lijkt inderdaad logisch, als je bedenkt dat het onderste deel van de borstkas breder was. Een analyse van het functioneren van zo’n Neanderthaler-borstkas suggereert verder dat de borstkas van de Neanderthaler tijdens het inademen veel verder uit kon zetten dan die van ons, waardoor de Neanderthaler in feite een grotere longcapaciteit had.

Zo werden de resten van Kebara 2 teruggevonden. Afbeelding: J. Trueba / Madrid Scientific Films.

De onderzoekers vermoeden al met al dat Neanderthalers op een iets andere manier ademhaalden dan wij doen. Zo zou hun ademhalingsmechanisme sterker gebaseerd zijn op het samentrekken van het middenrif dan bij ons het geval is.

Hoe die verschillen tussen de borstkas van moderne mensen en Neanderthalers precies zijn ontstaan, is onduidelijk. Vervolgonderzoek – waarbij meer fossiele resten van mensachtigen onder de loep worden genomen – moet daar meer inzicht in geven.