Wie tussen mensen met obesitas woont, heeft een grotere kans om zelf te zwaar te worden.

Amerikaanse onderzoekers wilden graag achterhalen of blootstelling aan een grote groep mensen met overgewicht of obesitas de kans op overgewicht en obesitas vergroot. Maar ja, hoe onderzoek je dat? Idealiter verzamel je een groep volwassenen en kinderen zonder overgewicht en plaats je die onwillekeurig in regio’s waar overgewicht veel of weinig voorkomt en kijk je welke invloed dat heeft op hun BMI.

Militairen
Dat fraaie experiment is echter niet zo gemakkelijk op te zetten. Maar onderzoekers hebben nu toch de handen weten te leggen op data die afkomstig is uit een ‘natuurlijk experiment’ dat het ‘ideale experiment’ zoals hierboven beschreven aardig benadert. Het gaat om de gegevens van militairen en hun gezinnen die in opdracht van hun werkgever naar militaire bases kriskras in de VS werden uitgezonden. In totaal bestudeerden de onderzoekers de gegevens van één ouder en één kind (tussen de 12 en 13 jaar oud) van iets meer dan 1500 gezinnen. Van elke volwassene en elk kind werd het BMI vastgesteld. Ook werd gekeken hoe vaak obesitas en overgewicht voorkwamen in de streek waar de militairen en hun gezinnen naartoe waren gestuurd en hoeveel tijd de militairen in de gemeenschap en op de militaire basis doorbrachten.

Resultaten
Uit het onderzoek blijkt dat militairen en hun kinderen die verhuisden naar een gebied waar obesitas vaker voorkwam, ook een grotere kans hadden om zelf obees te zijn. Dat was met name het geval wanneer zij langer in de gemeenschap vertoefden en vaker buiten de militaire basis kwamen. Het suggereert volgens de onderzoekers dat er als het om obesitas gaat, sprake is van ‘sociale besmettelijkheid’.

De bevindingen zijn bijzonder relevant voor behandelingen die erop gericht zijn om mensen van hun overgewicht af te helpen of te voorkomen dat mensen te zwaar worden. Dergelijke behandelingen zouden niet alleen gericht moeten zijn op de persoon met (dreigend) overgewicht, maar ook op zijn omgeving.