Wetenschappers hebben een brandstofcel ontwikkeld die dezelfde energiebron heeft als onze cellen: glucose. Komt de eerste cyborg-mens er dan nu aan?

Levende wezens als energiebron gebruiken: het is niets nieuws. Onlangs nog wekten onderzoekers met behulp van mosselen energie op. En ook ‘menselijke’ glucose als energiebron gebruiken, is niet nieuw: enkele decennia geleden werd daar al volop met geëxperimenteerd. Maar het kwam nooit echt van de grond: de brandstofcellen bleken niet zo praktisch en lithium-ion-accu’s konden toch veel meer energie leveren.

Ietsje anders
Onderzoekers van het Massachusetts Institute of Technology zien echter anno 2012 wel weer iets in een brandstofcel die loopt op glucose. Hun brandstofcel ziet er dan ook heel anders uit dan de cel die enkele decennia geleden werd ontwikkeld. Zo zijn voor de ontwikkeling van de brandstofcel geen biologische componenten gebruikt. In plaats daarvan bestaat de brandstofcel uit een platinum kathalysator. Deze doet eigenlijk hetzelfde als onze cellen doen om aan energie te komen: glucose van elektronen ontdoen.

Energie
De brandstofcel levert zo aardig wat energie: tot wel enkele honderden microwatts. Dat is te lezen in het blad PLoS ONE. Dat is natuurlijk veel te weinig om flinke elektrische apparaten draaiende te houden. Maar dat is ook niet wat onderzoekers voor ogen hebben. Zij hopen dat de brandstofcellen in de toekomst verlamde mensen van de energie kunnen voorzien om toch hun armen of benen te bewegen. “Over enkele jaren dan krijgen mensen met beschadigingen aan de rugwervel implantaten en dat soort apparaten kun je met een brandstofcel die loopt op glucose van energie voorzien,” vertelt onderzoeker Benjamin Rapoport in een persbericht.

Dief

Nu vraagt u zich misschien af of zo’n brandstofcel ons lichaam wel goed doet. Deze ontneemt onze cellen tenslotte toch glucose en dus energie. Maar dat kan volgens de onderzoekers geen kwaad: het gaat om zo’n kleine hoeveelheid energie dat ons lichaam daar hoogstwaarschijnlijk weinig van merkt.

Hersenvocht
En waar zou zo’n brandstofcel dan geplaatst moeten worden? Daar is natuurlijk ook al over nagedacht. De cel zou heel goed passen in het hersenvocht. Dit bevindt zich rond de hersenen en voorkomt dat onze hersenen tegen de schedel ‘botsen’. Op deze plaats is ook de kans op afstotingsverschijnselen klein.

Het zal nog wel even duren voor de brandstofcel daadwerkelijk in het menselijk lichaam gebruikt kan worden. Eerst moet blijken of deze in het lichaam van dieren goed werkt en daarna pas zijn onderzoeken onder mensen een optie.