pad

Overmorgen is het zover: dan wordt in Krommenie de allereerste SolaRoad geopend. Het bijzondere en duurzame pad is eigenlijk een enorm zonnepaneel dat zonlicht omzet in elektriciteit. De start van een uitgebreid wegennet dat groene stroom opwekt?

De SolaRoad is bedacht en ontwikkeld door TNO, de provincie Noord-Holland, wegenbouwer Ooms Civiel en technisch dienstverlener Imtech. Het is het eerste wegdek dat zonlicht opvangt en omzet in energie. Die energie kan vervolgens weer gebruikt worden om het pad ’s avonds te verlichten.

Het kostenplaatje
De SolaRoad is te vinden in Krommenie, langs de provinciale weg N203 en doet dienst als fietspad. Het is een publiek-privaat-gefinancierde pilot, zoals dat zo mooi heet. Het betekent dat de provincie Noord-Holland geld heeft ingelegd (zo’n 1,5 miljoen euro), maar dat de andere private partijen die in het project zitten samen een vergelijkbaar bedrag op tafel hebben gelegd. Het pad is aanzienlijk duurder dan een ‘gewoon’ fietspad, maar de initiatiefnemers wijzen erop dat het fietspad in tegenstelling tot een ‘gewoon’ fietspad ook weer geld oplevert. Het wekt tenslotte energie op.

Het fietspad is sinds 21 oktober toegankelijk, maar wordt komende woensdag officieel geopend door minister Henk Kamp. Afbeelding: SolaRoad.nl.

Het fietspad is sinds 21 oktober toegankelijk, maar wordt komende woensdag officieel geopend door minister Henk Kamp. Afbeelding: SolaRoad.nl.

Hoeveel energie?
Het is een pilotproject, dus dat is precies wat nu zal moeten blijken. Op basis van berekeningen en metingen in het laboratorium hebben onderzoekers daar natuurlijk wel bepaalde verwachtingen van. Zo zou het pad 50 tot 70 kWH per vierkante meter per jaar op moeten leveren. De pilot moet uitwijzen of dat klopt. Ook zal moeten blijken of het pad – dat dus duurder is in aanleg dan een gewoon fietspad – op den duur de meerkosten terugverdient en of het onderhoud niet te duur is.

Hoe werkt het?
De SolaRoad bestaat uit betonnen modules die 2,5 bij 3,5 meter groot zijn. Die modules zijn bedekt met een geharde glazen en lichtdoorlatende toplaag die ongeveer één centimeter dik is. Onder het glas bevinden zich de zonnecellen. De toplaag van deze modules moet natuurlijk zoveel mogelijk licht doorlaten (en dus vervuiling afstoten) en tegelijkertijd niet al te glad zijn, omdat het pad wel veilig moet blijven.

Een betonnen module. Afbeelding:  SolaRoad.nl

Een betonnen module. Afbeelding: SolaRoad.nl

Is dit de toekomst?
Als de pilot goed verloopt, kan het fietspad naast de N203 wel eens het begin van een uitgebreid wegennetwerk zijn dat ons niet alleen van A naar B brengt, maar tevens dienst doet als een onuitputtelijke bron van groene energie. “Dit kan een doorbraak betekenen op het gebied van duurzame energievoorziening,” vertelt Sten de Wit, namens TNO. “Zeker als het wegconcept uitgroeit tot een systeem waarmee de opgewekte elektriciteit wordt getransporteerd naar de voertuigen die over de weg rijden. Stel je voor, energie wordt dan opgewekt op de plaats waar deze nodig is. Dan wordt een grote stap mogelijk richting een energieneutraal mobiliteitssysteem.”

De pilotfase duurt drie jaar. Daarna moet duidelijk zijn of dit daadwerkelijk de weg van de toekomst is.