Zelfs in het meest gunstige klimaatscenario raakt een groot deel van deze gebieden in verval.

Periglaciale gebieden bevinden zich aan de rand van het landijs. In deze gebieden is het zo koud dat de bovenste laag van de grond vaak bevroren is (permafrost). Ongeveer een kwart van het landoppervlak dat de aarde rijk is, ligt in periglaciale gebieden. Je vindt deze gebieden op dit moment met name in het verre zuiden en noorden van de planeet en op grote hoogten. Maar dat gaat veranderen, zo stelt een internationaal onderzoeksteam. Want door opwarming van de aarde verdwijnen steeds meer periglaciale gebieden. En tegen het jaar 2100 zijn ze waarschijnlijk nagenoeg van de aardbodem verdwenen. Dat schrijven de onderzoekers in het blad Nature Communications.

Grote veranderingen
De onderzoekers trekken die conclusie nadat ze de natuurlijke processen die in deze in Noord-Europa gelegen gebieden onder invloed van sneeuw en vorst plaatsvinden, bestudeerden en keken hoe die processen veranderen als de aarde opwarmt. Zelfs wanneer de onderzoekers uitgingen van het meest optimistische klimaatscenario kwamen de periglaciale gebieden er bekaaid af. “De resultaten suggereren dat er ongeacht welk klimaatbeleid er gevoerd wordt, grote veranderingen verwacht mogen worden in de huidige periglaciale zones,” stelt onderzoeker Juha Aalto.

Verdwijnen
Zelfs als we onze uitstoot de komende tijd flink terugdringen, zal naar schatting zo’n 72 procent van de periglaciale gebieden in het noorden van Europa verdwijnen. Tegen het jaar 2100 zullen periglaciale gebieden waarschijnlijk alleen nog in hooggelegen berggebieden te vinden zijn.

En dat heeft weer gevolgen voor de biodiversiteit in deze gebieden. Zo zijn er verschillende, zeldzame soorten die alleen in periglaciale gebieden stand kunnen houden. “Dus het verdwijnen van zulke unieke omgevingen zal de biodiversiteit beperken,” voorspelt onderzoeker Miska Luoto. Daarnaast kan het verdwijnen van de periglaciale gebieden het veranderende klimaat een boost geven. Bijvoorbeeld doordat deze gebieden – die nu dankzij een laag ijs of sneeuw veel licht reflecteren – veranderen in groene gebieden die meer licht en dus warmte absorberen.