rsz_titan1

Onder het ijzige oppervlak van Titan schuilt een oceaan. Wetenschappers hebben nu bewijzen gevonden dat deze ondergrondse oceaan zeer zout is. Misschien wel net zo zout als de Dode Zee.

De onderzoekers van NASA’s Jet Propulsion Laboratorium hebben gegevens van de Cassini-ruimtesonde geanalyseerd. Deze sonde verblijft al tien jaar in de omgeving van Saturnus en scheert ook regelmatig langs de maan Titan. Dankzij de data slaagden de onderzoekers erin om een model van Titan te maken. De resultaten verschijnen deze week in het wetenschappelijke journaal Icarus.

Extreem zout
De ondergrondse oceaan op Titan heeft een extreem hoge dichtheid. Dit betekent dat deze oceaan mogelijk ‘zware’ zouten bevat, zoals zwavelzouten, natriumzouten en kaliumzouten. “Dit is heel erg zout”, beweert co-auteur Giuseppe Mitri van de universiteit van Nantes. “Nu we dit weten verandert het onze kijk op de oceaan als een potentiële broedplaats van leven.”

Onder de ijskorst van Titan bevindt zich een zoute oceaan.

Onder de ijskorst van Titan bevindt zich een zoute oceaan.

Stijve ijskorst
Maar er is meer. De wetenschappers ontdekten dat de ijskorst boven de oceaan zeer stijf is. Dit verklaart waarom de dikte van de ijskorst van Titan van plek tot plek verschilt. Een minder stijve korst zou zich op een gegeven moment aanpassen aan de vorm van de maan, zoals warme wax van een kaars, maar dat is hier niet mogelijk.

Methaan
Het model van de onderzoekers verklaart ook hoe methaan in de atmosfeer wordt aangevuld. Op dit moment bestaat vijf procent van de atmosfeer van Titan uit methaan. Omdat methaan wordt afgebroken door zonlicht, is er een proces actief dat methaan aanvult. De onderzoekers vermoeden dat dit plaatselijk gebeurt op zogenoemde hotspots, dat te vergelijken is met vulkanisme op aarde. Methaan komt dus maar op enkele plekken in de atmosfeer terecht.