planck

Een vreemde gloed, waargenomen door Planck, is mogelijk het resultaat van een botsing tussen ons universum en een ander universum.

Tot die voorzichtige conclusie komt onderzoeker Ranga Chary in zijn paper ‘Spectral Variations of the Sky: Constraints on Alternate Universes‘. Voor zijn paper maakt hij gebruik van gegevens van het Planck-observatorium.

Het multiversum
Het idee dat ons universum niet alleen is, is niet nieuw. De multiversum-hypothese bestaat al een tijdje. Volgens deze hypothese begon het allemaal met een vacuüm met daarin energie. In dit vacuüm ontstonden bubbels met daarin ook een vacuüm en daarin ook energie. Door toedoen van die energie dijden de bubbels uit. De groeiende bubbels kwamen in botsing met andere bubbels, waardoor nog meer bubbels ontstonden. En elke bubbel in deze hypothese is een universum. In andere woorden: ons universum is slechts een bubbel in een ruimte vol met bubbels.

Het multiversum. Afbeelding: Silver Spoon (via Wikimedia Commons).

Het multiversum. Afbeelding: Silver Spoon (via Wikimedia Commons).

Planck
Tot op heden is het niet gelukt om te bewijzen dat er naast onze ‘bubbel’ nog meer ‘bubbels’ zijn. Maar een onderzoeker stelt nu dat hij wellicht op een andere bubbel is gestuit. En wel tijdens het bestuderen van gegevens van het Planck-observatorium. Planck mat – het observatorium is inmiddels niet langer actief – de kosmische achtergrondstraling: de straling die kort na de oerknal vrijkwam. Nu is de dichtheid van de kosmische achtergrondstraling niet overal in het universum even groot. Op sommige plekken is de dichtheid groter. Daar ontstonden sterrenstelsels en sterren.

Gloed
Wat heeft Chary nu precies gedaan en ontdekt? Hij pakte een model van de kosmische achtergrondstraling en gebruikte dat om alle kosmische achtergrondstraling uit de foto die Planck van het gehele heelal maakte, te verwijderen. Vervolgens verwijderde hij ook microgolven die afkomstig waren van sterren, stof en gas. Normaliter zou er dan niets anders dan ruis achter moeten blijven. Maar dat was niet zo. Op een bepaalde frequentie waren heldere vlekken te zien. Die heldere vlekken lijken zo’n 378.000 jaar na de oerknal te zijn ontstaan, tijdens een fase die ook wel aangeduid wordt als ‘recombinatie’. In deze tijd bundelden elektronen en protonen hun krachten en creëerden waterstof, dat licht afgeeft. De vlekken zijn echter zo’n 4500 keer helderder dan men zou verwachten.

Botsing
Hoe komt dat? Eén mogelijkheid is dat ons universum op deze plek in botsing is gekomen met een ander universum. De heldere vlekken worden dan veroorzaakt doordat materie uit dat andere universum tijdens de botsing in ons universum terecht is gekomen. Als dat scenario klopt, zou dat betekenen dat het universum waarmee we in botsing zijn gekomen heel anders in elkaar steekt dan het onze. De heldere vlekken kunnen namelijk alleen ontstaan als het andere universum veel meer deeltjes heeft dan het onze. Dat is op zich niet vergezocht: aangenomen wordt dat elk universum weer anders is dan het onze.

Hoewel het onderzoek natuurlijk heel opwindend is, moet Chary erkennen dat er ook nog andere mogelijke verklaringen voor de waargenomen gloed zijn. Zo zou het ook kunnen dat de signalen het resultaat zijn van interstellair stof dat onze blik op het heelal vertroebelt.