hoornvlies

Ongelofelijk maar waar: zelfs in 2013 vinden wetenschappers nog steeds nieuwe dingen in het menselijk lichaam. Dit keer melden Britse wetenschappers de ontdekking van een nieuwe laag van het hoornvlies.

Dua’s laag, zoals het laagje wordt genoemd, is vernoemd naar professor Harminder Dua. Hij is de ontdekker van het laagje. Voorheen dachten wetenschappers dat het menselijk hoornvlies uit vijf lagen bestond, maar het blijken er zes te zijn.

Dun & sterk
Dua’s laag is slechts vijftien micrometer dik, maar wel enorm sterk. Sterk genoeg om 1,5 tot 2 bar druk op te vangen. De totale dikte van het hoornvlies is 550 micronen, oftewel ongeveer 0,5 millimeter. Het hoornvlies (ook wel ‘cornea’ genoemd) is het doorzichtige deel van de buitenkant van het oog. Het licht valt door deze laag naar binnen en gaat direct naar de iris.

Welke lagen?

Vroeger dachten wetenschappers dat de volgorde van de lagen van het hoornvlies als volgt was: (plaveisel) epitheelcellen, membraan van Bowman, stromacellen, membraan van Descemet en tenslotte endo-epitheelcellen. Dit is nu anders. Tussen het membraan van Descemet en de stromacellen bevindt zich Dua’s laag.

Grote ontdekking
“Dit is een grote ontdekking”, meent professor Dua van de universiteit van Nottingham. “Studieboeken binnen de oogheelkunde moeten aangepast worden. Doordat deze laag nu bekend is, zijn toekomstige operaties veel veiliger en minder complex voor patiënten.”

Hoe is deze laag ontdekt?
Wetenschappers hebben het bestaan van de Dua’s laag aangetoond door kleine luchtbellen te injecteren in verschillende hoornvliezen. Vervolgens werden de hoornvliezen onder een elektronenmiscroscoop gelegd, waardoor de wetenschappers de verschillende lagen goed konden bestuderen. Een elektronenmicroscoop vergroot objecten enkele duizenden malen. Dua’s laag bleef hierdoor niet onopgemerkt.

Kunstmatig hoornvlies
De ontdekking van de zesde laag van het hoornvlies is goed nieuws voor oogheelkundigen. Op dit moment wordt er hard gewerkt aan het perfectioneren van kunstmatig hoornvlies. Des te meer er bekend is over het menselijk hoornvlies, des te beter kunnen wetenschappers dit deel van het lichaam nabootsen om slechtzienden te helpen.