De kikker heeft een transparante huid op de buik en borst, waardoor je alle organen – het hart incluis – kunt bekijken.

De kikker behoort tot de glaskikkers. De buik van deze kikkers wordt normaliter bedekt door een transparante huid, waardoor je hun organen kunt zien zitten. Maar in Ecuador hebben wetenschappers nu een glaskikker ontdekt die nog een stapje verder gaat. Niet alleen de buik, maar ook de borst van de kikker wordt bedekt door een transparante huid. Hierdoor kun je ook het hartje van de kikker zien zitten.

Deze afbeelding is afkomstig uit ZooKeys 673: 1-20 (12 May 2017)
https://doi.org/10.3897/zookeys.673.12108.

De mannetjes
De nieuwe kikker heeft de naam Hyalinobatrachium yaku gekregen. De kikkertjes zijn klein: ongeveer 2 centimeter groot. Naast de transparante huid is ook het voortplantingsgedrag van deze kikkersoort bijzonder. Zo slaken de mannetjes hun kreten terwijl ze aan de onderzijde van bladeren hangen. En zijn het de mannetjes die zorg dragen voor de eieren.

Drie populaties
Wetenschappers hebben H. yaku op drie verschillende plekken in Ecuador aangetroffen: in een intact bos in Kallana, in een secundair bos (een bos dat opnieuw gegroeid is nadat het flink verstoord is geweest) in Ahuano en een verstoord secundair bos in San José de Payamino. De kikkertjes blijken zich niet op elke plek op dezelfde manier te gedragen. Zo slaakten de mannetjes op de eerste twee locaties hun kreten terwijl ze aan de onderzijde van bladeren hangen die slechts enkele meters boven traag stromende wateren prijken. Op de derde locatie werden de kikkers ook op bladeren aangetroffen, maar die bladeren waren altijd meer dan 30 meter verwijderd van het dichtstbijzijnde stroompje.

Ook in Peru?
Hoewel de kikkers op drie plekken in Ecuador zijn aangetroffen, achten de onderzoekers het zeer aannemelijk dat het leefgebied van H. yaku veel groter is. Mogelijk komt de kikker zelfs ook voor in het naburige Peru. De onderzoekers trekken die conclusie op basis van het feit dat de afstand tussen de drie ontdekte populaties 110 kilometer of meer is.

Dat de onderzoekers nog niet precies weten hoe groot het leefgebied van de kikkers is, heeft meerdere redenen. Allereerst zijn de kikkertjes niet zo gemakkelijk te spotten. Ze zijn klein. En ze hangen vaak aan de onderzijde van bladeren. Omdat de exacte omvang van het leefgebied van de kikkers in nevelen gehuld is, blijft ook onduidelijk hoeveel kikkers de soort telt. Vaststaat dat de kikkers wel hinder ondervinden van aantasting van hun leefgebied, onder meer door de aanleg van wegen en olie-extractie.