En dat is verrassend, omdat gedacht werd dat alleen gedomesticeerde dieren daartoe in staat waren.

Dat schrijven onderzoekers in het blad Biology Letters. Ze baseren zich op experimenten waarbij kangoeroes een dichte doos gevuld met voedsel voor zich kregen. De kangoeroes konden de doos zelf onmogelijk openen. En na wat mislukte pogingen begonnen ze naar de onderzoekers te kijken voor hulp. “Hun gestaar was behoorlijk intens,” zo stelt onderzoeker Alexandra Green. “We dachten eerder dat alleen gedomesticeerde dieren om hulp proberen te vragen als er een probleem is. Maar kangoeroes doen het dus ook. Als ze de doos niet kunnen openen, kijken ze naar een mens en vervolgens weer naar de doos. Sommige kangoeroes gebruikten zelfs hun neus om tegen mensen aan te duwen of vroegen om hulp door mensen te krabben.”

Verrassend
Dat kangoeroes zo met mensen communiceren, is zeer opmerkelijk, aldus Green. “Ik was erg verrast,” zo vertelt ze aan Scientias.nl. “Veel mensen dachten dat dit onmogelijk was.”


Eerder hebben onderzoekers wel aangetoond dat honden, paarden en geiten in staat zijn om met mensen te communiceren. Maar dat zijn stuk voor stuk gedomesticeerde dieren. Dat ook niet-gedomesticeerde kangoeroes hiertoe in staat zijn, komt als een verrassing. “Tijdens deze studie hebben we gezien dat (…) het staren naar mensen om toegang te krijgen tot voedsel geen verband houdt met domesticatie,” aldus onderzoeker Alan McElligott. “Sterker nog: de gedragspatronen van kangoeroes zijn vergelijkbaar met die van honden, paarden en zelfs geiten die we aan dezelfde tests hebben onderworpen.”

De kangoeroes waarmee de onderzoekers werkten, leefden in gevangenschap, in verschillende dierentuinen in Australië. Een bewuste keuze, zo legt Green uit. “Aangezien wilde kangoeroes zeer waakzaam en ontembaar zijn, zou het lastig zijn om ze te trainen en aan dit experiment deel te laten nemen. Ze zouden zeer waarschijnlijk wegspringen of ons zelfs aanvallen. Daarom werd er gekozen voor de in gevangenschap levende kangoeroes die vertrouwd waren met mensen. De kangoeroes waren zeker niet gedomesticeerd, zo benadrukken de onderzoekers. Daarvan is namelijk pas sprake als dieren gedurende meerdere generaties, selectief met elkaar gekruist worden en nabij en/of in dienst van mensen evolueren.

Sociale dieren
Dat de niet-gedomesticeerde kangoeroes in staat zijn om met mensen te communiceren, is mogelijk te herleiden naar het feit dat het sociale dieren zijn. “Wij speculeren dat sociale dieren die gewend zijn om de interactie aan te gaan met soortgenoten, dit gedrag ook aan kunnen wenden om met mensen te communiceren,” aldus Green.


Vervolgonderzoek
Of dat betekent dat alle sociale dieren in staat zijn om met mensen te communiceren, is onduidelijk. Vervolgonderzoek is nodig om vast te stellen of de communicatie met mensen mede mogelijk gemaakt wordt door sociaal gedrag en of meer niet-gedomesticeerde dieren in staat zijn om mensen te laten weten dat ze hulp nodig hebben. “Kangoeroes zijn de eerste buideldieren die op deze manier bestudeerd zijn en de positieve resultaten leiden hopelijk tot meer cognitief onderzoek dat verder reikt dan gedomesticeerde soorten alleen,” stelt McElligott. Green weet al wel welk dier ze in de nabije toekomst graag aan dergelijk onderzoek zou onderwerpen. “Aangezien er heel weinig fundamenteel cognitief onderzoek naar buideldieren is gedaan, zou ik dit onderzoek graag uit willen breiden naar andere buideldiersoorten.” Te beginnen met de wombat. “Wombats kun je ook goed motiveren met voedsel en worden als ze op jonge leeftijd hun ouders verliezen of gewond raken vaak in gevangenschap opgevoed, dus dat maakt ze tot ideale kandidaten.”

In afwachting van dat vervolgonderzoek koesteren onderzoekers in ieder geval de vruchten die hun laatste studie heeft afgeworpen. Want het onderzoek verandert toch wel onze kijk op wilde dieren en hun relatie met mensen. “Eerder werd gedacht dat om hulp vragen middels een op mensen gerichte blik iets was wat alleen gedomesticeerde soorten – die in de nabijheid van mensen zijn geëvolueerd – deden. Maar deze resultaten veranderen dat en suggereren dat wilde dieren – in dit geval kangoeroes – door direct contact met mensen kunnen leren om met mensen te communiceren.” Maar dat is niet de enige implicatie die dit onderzoek heeft. “We hopen ook dat dit onderzoek de geavanceerde cognitieve vaardigheden van kangoeroes benadrukt en ervoor zorgt dat ze wat positiever bejegend worden.” Want waar wij kangoeroes – die we alleen uit dierentuinen kennen – vaak heel schattig vinden, is dat voor veel Australiërs anders. Er zijn Down Under naar schatting twee keer meer kangoeroes dan Australiërs te vinden en die kangoeroes hebben er een handje van om zich – door gewassen bedoeld voor menselijke consumptie en gras bedoeld voor vee op te eten – weinig geliefd te maken.