Hoopt u ooit te leven in een computer? Doe het niet! Als organismen opgebouwd zijn als een computer, hebben ze een zeer hoge kans om plotseling te sterven. Wetenschappers vergeleken het besturingssysteem Linux met bepaalde processen in het menselijk lichaam. Conclusie: de mens zit slimmer in elkaar.

“Mensen vergelijken het genoom van een levend wezen vaak met een besturingssysteem”, vertelt Mark Gerstein van de Yale universiteit. Dit is op zich logisch. Net zoals cellen en bacteriën in een menselijk lichaam samenwerken en van bovenaf bestuurd worden, is dit ook het geval met stukjes code in een besturingssysteem.

De omgekeerde piramide
Er is echter een groot verschil: de manier waarop cellen en codes taken uitvoeren. Wetenschappers vergeleken het genoom van de Escherichia coli bacterie met stukken code uit Linux. De manier waarop de bacterie werkt, lijkt op een piramide. Negentig procent van de genen stuurt de ontwikkeling van de werkers (proteinen) aan. De andere tien procent stuurt de ontwikkeling van hogere functies aan.

Bij Linux is de piramide omgedraaid. Tachtig procent van de code houdt zich bezig met het creëren van managers en bazen. De andere twintig procent voert het echte werk uit. Dit top-down design is een van de belangrijkste redenen waarom een besturingssysteem faalt in een wedstrijd met een simpele bacterie.

Niet efficiënt
Op zich is het logisch dat een besturingssysteem zo werkt. Het is niet efficiënt om dezelfde functie meerdere keren aan te sturen. Wanneer een besturingssysteem twee keer dezelfde functie vervuld, zullen de signalen elkaar mogelijk overlappen. Daarnaast maakt het hergebruiken van generieke code het makkelijker om bugs te vinden en is het zuiniger dan het creëren van nieuwe code uit het niets.

Generieke routines
Het is echter niet al te slim om te vertrouwen op generieke routines. Hierdoor is een besturingssysteem kwetsbaar voor crashes.

“Een groot deel van de routines in een besturingssysteem hangen vaak af van dezelfde dingen. Als die in de war raken, dan komt u in de problemen”, aldus Gerstein. “In een biologisch systeem heb je veel meer redundantie met minder hergebruik.”

De keus is aan u: een minder snelle computer die minder vaak crasht, of een snelle computer die sporadisch uitvalt.