De guineawormziekte teistert de mensheid al duizenden jaren. Wetenschappers hebben het oudste beeld van een slachtoffer van deze ziekte gevonden. Het gaat om een altaarstuk uit de vijftiende eeuw.

Dracunculiasis (guineawormziekte) is een vreselijke ziekte. Iemand kan geïnfecteerd worden wanneer hij water drinkt dat watervlooien bevat die zijn geïnfecteerd met de larve van de guineaworm. Eerst voelt een slachtoffer niets, maar na een jaar vormt de vrouwelijke worm een blaar en kruipt de worm binnen enkele weken uit de huid. Dat dit zo lang duurt heeft te maken met de lengte van het dier. Een worm kan namelijk een halve tot een hele meter lang worden.

De ziekte is bijna uitgeroeid. In 2016 zijn er nog maar 25 gevallen van de ziekte gerapporteerd. In 1986 waren dat nog 3,5 miljoen gevallen. Dit hebben we te danken aan ontwikkelingswerk, waarbij veel mensen eindelijk toegang kregen tot acceptabel drinkwater.

In het Bijbelboek Numeri wordt gesproken over vurige slangen, die de joden belaagden bij de Rode Zee. Sommige onderzoekers denken dat deze vurige slangen guineawormen zijn geweest. Daarnaast is er een vrouwelijke mummie gevonden met een guineaworm in haar buikwand. Toch is er niet eerder een oude tekening, beeld of schilderij van een slachtoffer van de guineawormziekte gevonden. Tot nu!

In het zuiden van Italië is een altaarstuk geanalyseerd. Dit vijftiende eeuwse altaarstuk toont Rochus van Montpellier, een van de zes pestheiligen. Op zijn bovenbeen is een guineaworm te zien, die uit de wond kruipt. Tot nu toe dachten onderzoekers dat dit geen guineaworm was, maar een lange sliert pus. Volgens onderzoeker Raffaele Gaeta van de universiteit van Pisa is dit niet correct.

Gaeta en zijn collega’s schreven een paper, dat onlangs is gepubliceerd in het Journal of Infection.