Puan leefde in gevangenschap en werd 62 jaar oud.

De Perth Zoo – waar Puan al sinds 1968 vertoefde – besloot de Sumatraanse orang-oetan in te laten slapen nadat deze steeds meer last kreeg van door ouderdom ingegeven gezondheidscomplicaties. “Het is altijd lastig om zo’n keuze voor een dier te maken, maar het was de juiste en een respectvolle keuze voor een oude dame die haar hele leven respect afdwong,” stelt hoofdverzorger Holly Thompson.

Foto

Op de foto bovenaan dit artikel zie je een Sumatraanse orang-oetan (niet Puan). De mensaap wordt gekenmerkt door een roodbruine vacht. Mannetjes kunnen staand wel 140 centimeter hoog zijn en tot 90 kilo wegen. De Sumatraanse orang-oetans eten voornamelijk vruchten. Naast de Sumatraanse orang-oetan kennen we ook nog de Borneose orang-oetan en de vorig jaar ontdekte Tapanuli-orang-oetan.

Elf jongen
Aangenomen wordt dat Puan in 1956 op Sumatra ter wereld kwam. In 1968 liet sultan van Johore het vrouwtje overbrengen naar Perth Zoo. Zoals gebruikelijk was in die tijd kreeg hij er een paar Australische dieren voor terug. Puan bleek een zeer vruchtbare aanwinst te zijn. Ze kreeg maar liefst elf jongen. En inmiddels heeft ze 54 nakomelingen, waarvan er nog 29 in leven zijn. Een aantal ervan leeft in dierentuinen, maar er zijn ook nakomelingen teruggekeerd naar de jungle van Sumatra. Haar achterkleinzoon Nyaru werd als laatste in het wild uitgezet. “Ze deed heel veel voor de kolonie in Perth Zoo en de overlevingskansen van haar soort,” stelt Thompson.

Hoge leeftijd
Puan werd twee jaar geleden opgenomen in het Guinness Book of Records en is – voor zover we weten – de oudste Sumatraanse orang-oetan ter wereld. Normaal gesproken worden Sumatraanse orang-oetans in het wild hooguit zo’n 50 jaar oud. Dat Puan zo’n respectabele leeftijd behaalde, is ongetwijfeld toe te schrijven aan het feit dat ze in gevangenschap leefde en uitstekende gezondheidszorg genoot.

De Sumatraanse orang-oetan wordt ernstig bedreigd. Volgens het WNF zijn er in het wild nog maar zo’n 5600 individuen te vinden. Dat zou met name komen doordat hun leefgebied – het oerwoud – steeds kleiner wordt en steeds sterker door mensen wordt aangetast.