Ouders die ten overstaan van hun peuter niet uit hun woorden komen, bewijzen hun kindje een dienst: de peuter leert er heel veel van, zo blijkt.

Soms valt het als ouder even niet mee om met peuters te communiceren. Maar dat is helemaal niet erg, zo blijkt nu. Ouders die regelmatig in ‘uh’ en ‘ehm’ vervallen, bewijzen hun peuter een dienst. Jonge kinderen blijken al snel in de gaten te hebben dat er na ‘uh’ of ‘ehm’ een woord volgt dat nieuw is. Zo’n aanwijzing helpt de kinderen om nieuwe woorden aan objecten in hun omgeving te koppelen.

Pauze
“Hele jonge kinderen die niet veel woorden in hun vocabulaire hebben, hebben geleerd dat een pauze (waarin vaak ‘uh’ of ‘ehm’ wordt gezegd, red.) informatie bevat die ze iets vertelt over wat er daarna komt,” legt onderzoeker Celeste Kidd uit.

WIST U DAT…

…peuters tegenwoordig teveel op hun bord krijgen?

Experiment
De onderzoekers baseren hun conclusie op experimenten met drie groepen peuters. In de ene groep zaten kinderen van 2,5 jaar, in de andere twee groepen zaten peuters van 2 en 1,5 jaar oud. De peuters kregen een scherm te zien met daarop een bal (dat woord kenden ze al) en een nieuw, niet bestaand voorwerp met een door de wetenschappers verzonnen naam. De kinderne kregen een stem te horen die zei: ‘Kijk naar de bal’ of ‘Ik zie de bal’. Daarna zei de stem: ‘Kijk naar de..uh..’ en dan de naam van de bal of het onbekende voorwerp. Soms werd datzelfde gezegd zonder de ‘uh’ ertussen. “We wilden zien waar de kinderen tijdens het ‘uh’ naar keken.” Als de kinderen naar het nieuwe voorwerp keken, was dat het bewijs dat de pauze ze naar het nieuwe woord leidde.

Nieuw voorwerp
En dat is precies wat de kinderen deden. Wanneer de stem struikelde over het nieuwe woord, keken de kinderen van 2,5 in zeventig procent van de gevallen naar het nieuwe voorwerp. Als de zin er vloeiend uitkwam, keken de kinderen evenveel naar het nieuwe als naar het bekende voorwerp. Het onderzoek wijst erop dat kinderen pas na hun tweede levensjaar de ‘uh’ als aanwijziging zien: de peuters van anderhalf deden niets met de korte pauze en de tweejarigen gebruikten de aanwijzing ook veel minder.

Waarom de kinderen ‘uh’ of ‘ehm’ met een nieuw woord associëren is onduidelijk. Wellicht weten ze gewoon dat zo’n woordje voorafgaat aan een moeilijk woord. Of ze weten dat het voorafgaat aan een woord dat ze nog nooit hebben gehoord. Nader onderzoek moet dat uitwijzen.