Het object zou mogelijk dit jaar nog onze atmosfeer binnendringen maar verdween plotseling uit het zicht.

Onderzoekers kregen planetoïde 2006 QV89 in augustus van 2006 in het vizier. Na grondige observaties constateerde het team dat er een kans van 1 op 7000 bestond dat het brokstuk op 9 september 2019 op aarde zou inslaan. De onderzoekers verloren de planetoïde echter na tien dagen uit het oog. Nu september met rasse schreden dichterbij komt rest nog steeds die ene prangende vraag: stevent planetoïde 2006 QV89 nou wel, of niet af op onze planeet?

Mogelijke baan van planetoïde 2006 QV89. Afbeelding: ESA

Ramkoers
Planetoïde 2006 QV89 wordt geschaard onder een ‘klein object’ met een diameter van 20 tot 50 meter. Als astronomen in de gaten krijgen dat een ruimtesteen op ramkoers ligt met de aarde worden er verdere waarnemingen en metingen verricht. Deze vervolgwaarnemingen helpen om de precieze koers van een planetoïde te voorspellen en beter te gaan begrijpen wat voor risico deze met zich meebrengt.


Tsjeljabinsk
Planetoïden die in de buurt van de aarde komen kunnen best voor wat opschudding zorgen. Dat bewees de Tsjeljabinsk-meteoriet wel, die in 2013 de Russische stad Tsjeljabinsk op deed schrikken. Deze ruimtesteen was zo’n 17 meter groot en ontplofte op 20 kilometer hoogte in de atmosfeer. Bij die explosie kwam zo’n 30 keer meer energie vrij dan tijdens de kernaanval op Hiroshima. De schokgolf zorgde ervoor dat ramen van honderden gebouwen uiteenspatten. Bijna 1500 mensen raakten daarbij gewond.

Grillig
Planetoïden hebben echter een grillig karakter. Ze komen en gaan, wat vaak tot grote frustraties leidt bij astronomen. Heb je er net eentje in het vizier, verdwijnt deze plotseling als sneeuw voor de zon om ‘m vervolgens voor tientallen jaren niet meer terug te zien. Toch is het onderzoekers nu gelukt om te bepalen of we dit jaar nog op een bezoekje van planetoïde 2006 QV89 moeten rekenen.

Koers
Hoewel we de precieze baan van planetoïde 2006 QV89 niet kennen, weten we wel waar deze in de lucht verschijnt als ‘ie op ramkoers ligt met de aarde. Daarom kunnen we eenvoudigweg dit kleine deel van de lucht observeren om te bekijken of de planetoïde hier – hopelijk niet – opdoemt. En dat is precies wat het team heeft gedaan. Onderzoekers hielden ESO’s Very Large Telescope (VLT) gericht op een klein gebied in de lucht waar de planetoïde verschijnt mocht deze in september op aarde inslaan. En we kunnen opgelucht ademhalen.

De drie rode kruisen geven de plekken aan waar de planetoïde zou zijn verschenen als deze op ramkoers met de aarde lag. Afbeelding: ESO/ O. Hainaut/ ESA

De bevindingen suggereren dat de betreffende planetoïde in ieder geval niet dit jaar op de aarde afstevent. Ook stellen de onderzoekers dat de kans op een toekomstige impact uiterst klein is. Astronomen blijven potentieel gevaarlijke brokstukken goed in de gaten houden. Ook zullen ze actief zoeken naar aardscheerders – planetoïden in de buurt van de aarde – en hun baan in kaart te brengen, in de hoop dat we potentieel gevaarlijke planetoïden vroeg genoeg ontdekken.