De planetoïde Amalthea is niet alleen en heeft mogelijk een klein maantje. Dit concluderen amateur-astronomen nadat zij zagen hoe Amalthea een ster bedekte.

Op 14 maart schoof Amalthea voor een zwakke ster van de tiende magnitude. Amalthea en de ster zijn niet met het blote oog te zien. Daarom werd de hulp van amateur-astronomen ingeschakeld om de sterbedekking te volgen.

Opvallend is dat één waarnemer – Sam Insana in Arizona – geen sterbedekking zag, terwijl andere waarnemers boven en onder hem wel een ster zagen verdwijnen. Kijk maar eens naar de afbeelding hieronder. De oranje lijn van Insana wordt nergens doorbroken. Hij zag de ster de hele tijd. Waarnemers Eisfeldt en Campbell in Texas zagen wel een sterbedekking (roze lijn). Dat is nogal gek.

Amalthea

Er zijn twee Amalthea’s in ons zonnestelsel. Wist je dat een maan van Jupiter ook Amalthea heet? De Joviaanse maan is met een formaat van 270 bij 168 bij 150 kilometer wel een stuk groter dan de planetoïde Amalthea. Laatstgenoemde heeft doorsnee van 46 kilometer. De planetoïde Amalthea draait iedere 3,66 jaar één keer om de zon op een afstand van 324 miljoen kilometer.

Het is natuurlijk onwaarschijnlijk dat er een groot gat in de planetoïde zit. De meest aannemelijke theorie is dat Amalthea een maantje heeft. Insana zag de ster niet verdwijnen, omdat hij op dat moment mogelijk net tussen de maan en de planetoïde tuurde.

Als Amalthea echt een maantje heeft, dan is het zeker geen uniek object in ons zonnestelsel. Er zijn al bijna driehonderd planetoïden gevonden met manen, namelijk bij 133 planetoïden in de asteroïdengordel, 62 aardscheerders, 22 Martiaanse asteroïden, 4 Joviaanse Trojanen en 81 transneptuniaanse objecten.

De afbeelding bovenaan dit artikel is een artistieke impressie van planetoïde Bennu en dus niet van planetoïde Amalthea.