20121018-133500.jpg

Hij heeft het verhaal al honderden keren verteld. Of moeten verdedigen, beter gezegd. Nee, hij gaat niet zelf. Ja, het wordt een enkele reis, en er zijn nu al honderden aanmeldingen. Nee, hij is niet gek. In 2023 moet er echt een menselijke kolonie op Mars staan. Aldus Bas Lansdorp, oprichter van Mars One.

Een plan als het zijne kan op veel interesse rekenen. Maar ook op scepticisme. En neem het iemand eens kwalijk. Lansdorps plan is op z’n zachtst gezegd ambitieus te noemen, zeker in een tijd waarin de ruimtevaart weinig spectaculaire sprongen meer maakt en er in de budgetten voor ruimteverkenning drastisch wordt gesnoeid. Hij vertelt het verhaal met de volle overtuiging, maar geeft later wel toe dat zichzelf ook wel te hebben aangeleerd. “Je moet wel overtuigd zijn van je zaak, maar ik ben me ook bewust van de risico’s.” Die zijn niet alleen technisch van aard, want het bedrijf kan bij de minst of geringste fout een miljoeneninvestering kwijtraken.

Investeringen
Desondanks heeft Mars One de zaken goed voor elkaar. Het bedrijf haalde vorige maand bij een nieuwe investeringsronde genoeg geld op om een tijdje door te kunnen gaan. Om hoeveel geld het gaat, wordt expliciet niet gezegd. Lansdorp: “Dat doen we om onze sponsoren te beschermen.” Het lijkt echter onwaarschijnlijk dat het genoeg is om de reis te bekostigen. Lansdorp mag dan wel denken voor een minimaal bedrag te kunnen gaan, er is nog steeds ruim 5 miljard euro nodig om de rode planeet te bereiken.

Belangrijkste veranderingen
Toch is dat maar een schijntje vergeleken met de momenteel onbetaalbare plannen die NASA in de ijskast heeft gezet. Het Amerikaanse ruimteagentschap zegt dat voor een retourtje Mars zo’n 75 miljard euro moet worden neergeteld – een bedrag dat de in grote schuld verkerende Amerikanen voorlopig nog niet kunnen ophoesten. Het neerzetten van de Mars Science Laboratory-rover Curiosity kostte NASA ook al 2,2 miljard – en het plaatsen van een rover is slechts een deel van het plan van Lansdorp. Hoe kan hij de kosten zo drukken? Door twee belangrijke punten: een enkele reis in plaats van retour, en het gebruiken van bestaande technieken.

Enkele reis
Lansdorp: “De reis naar Mars wordt een enkeltje. Dat klinkt cru, maar dat weten de astronauten die er naartoe gaan van tevoren. Het is de enige manier waarop je de kosten in de hand kan houden.” Een retourtje zou betekenen dat er een compleet nieuwe raket moet worden ontwikkeld, die meer brandstof mee kan nemen en die efficiënter werkt. Ook zou er een systeem moeten worden uitgevonden waarmee de raket zou moeten landen en weer opstijgen van Mars – een bijna onmogelijke opgave die jaren zou duren. Waarmee Lansdorp bij het andere grote voordeel van zijn plannen komt.

Lange reis

De astronauten zitten lange tijd met elkaar opgescheept in een geïsoleerde omgeving. NASA en ESA hebben al eens een test uitgevoerd om te kijken wat dat psychologisch met astronauten doet. Hoe dat zogenoemde ‘Mars 500’-project ging, leest u hier en hier.

Bestaande technieken
“We gaan alleen maar gebruik maken van nu al bestaande technieken, dus systemen die nu al ontworpen en getest zijn.” Lichtend voorbeeld is natuurlijk de Dragon, het vrachtschip van SpaceX. Deze capsule van het commerciële bedrijf uit Amerika koppelde vorig jaar succesvol aan het ISS, en was daarmee het eerste commerciële vrachtschip dat in nauwe samenwerking met NASA vracht bij het ISS mocht brengen. “We hebben al met SpaceX gesproken, en die garanderen ons dat ze de Dragon aan kunnen passen vóór we naar Mars gaan.” Maar dat is niet het enige wat Mars One nodig denkt te hebben.

Eigen rover
Het werk begint met de rover. Wie denkt aan een goedkopere versie van Curiosity, heeft het mis. “Curiosity is een wetenschappelijke rover, een mobiel laboratorium,” legt Lansdorp uit. “Dat hebben wij niet nodig. Onze rover is vooral functioneel, met een robotische grijparm die het werk moet doen.” De rover gaat een goede plek zoeken voor de basis, en zal later ook de eerste leefmodules in elkaar zetten.

En dan is er ook nog…
Daarnaast moeten er leefmodules worden gebouwd, waarin de astronauten de rest van hun bestaan doorbrengen. Om aan voedsel en water te komen, moet er aan landbouw en waterwinning worden gedaan. De energie komt van een groot veld van zonnepanelen, en de communicatie naar het thuisfront is ook niet zomaar te maken. Maar deze aspecten zijn volgens Lansdorp niet het grootste probleem. “We hebben toezeggingen van bedrijven van over de hele wereld. Al deze technieken bestaan allemaal al, en de bedrijven hebben al toegezegd dat ze ze op tijd kunnen leveren.

Eenmaal op Mars aangekomen, zullen de vier pioniers niet de makkelijkste tijd hebben. In een dergelijk vijandige omgeving waar we nog zo weinig vanaf weten, onbereikbaar voor wie dan ook, zou u verwachten alleen de vier allerbeste mensen neer te kunnen zetten. Lansdorp denkt van niet. “Iedereen kan met de missie mee. Dat kunnen dokters of wetenschappers zijn, maar ook basisschoolleraren of IT’ers.”


So You Wanna Be An Astronaut?
Om het plan te financieren, gaat Mars One het hele traject van begin tot eind uitzenden op TV en internet. De advertentierechten moeten genoeg opleveren om de reis te bekostigen, maar dat betekent wel: concessies doen. Al in de selectie van astronauten (die in 2016 moet beginnen) mag ‘het publiek’ gaan kiezen wie de eerste mens op een andere planeet wordt. Dat betekent dat dat publiek de jolige metselaar zou kunnen verkiezen boven de saaie, maar verder zeer gekwalificeerde wetenschapper. Toch verwerpt Lansdorp het idee van een talentenjacht. “Laat ik voorop stellen dat we alleen personen laten gaan die zich in alle velden bekwaam hebben getoond tijdens de training.”

Dat moet in alle velden zijn – de astronauten moeten zowel genoeg technische kennis hebben als medische, wetenschappelijke en psychologische. “Maar natuurlijk leren ze een hoop in de jaren van training.” De selectieprocedure van de astronauten begint in 2016.

Onderzoek
Het aanwezige team zal zich voor een deel gaan bezig houden met wetenschappelijk onderzoek. Geologisch onderzoek, onderzoek naar eventueel leven op de planeet, het kan allemaal eigen onderzoek zijn, maar ook onderzoek voor wetenschappers op aarde.

‘Het enige’ wat Mars One nu nog hoeft te doen is de financiering rond krijgen. Het bedrijf heeft inmiddels al schriftelijke toezegging van alle producenten die de systemen zullen ontwerpen. Die hebben aangegeven op tijd alles te kunnen produceren waar Mars One om vraagt. Het wachten is nu op de volgende stap. Maar het begin is er.