pleister

Hij is elastisch, plakkerig en kan volgestopt worden met sensoren en medicijnen die op het juiste moment worden vrijgegeven.

De pleister is ontwikkeld door onderzoekers van het Massachusetts Institute of Technology en lost in ieder geval één storend probleem dat de ‘traditionele’ pleister met zich meebrengt op. Wanneer je die op je elleboog of knie plakt, zit dat niet lekker. De pleister beperkt je bewegingsvrijheid. Dat probleem heeft de futuristische pleister van MIT niet. De pleister is elastisch.

Elektronica
Maar dat is niet het enige voordeel van deze pleister. De pleister – die bestaat uit een soort hydrogel – kan tevens volgestopt worden met elektronica. Denk bijvoorbeeld aan een temperatuursensor. “Elektronica is vaak hard en droog, terwijl menselijke weefsels zacht en vochtig zijn,” stelt onderzoeker Xuanhe Zhao. “Als je elektronica in nauw contact wilt brengen met het menselijk lichaam om de gezondheid in de gaten te houden of medicijnen af te leveren, dan is het wenselijk dat de elektronica zacht en elastisch is.” En dat is de pleister. Zelfs wanneer er flink aan getrokken owrdt, blijft deze in staat om bijvoorbeeld de temperatuur te meten.

Medicatie
Een andere fijn bijkomstigheid is dat in de pleister reservoirs en kanaaltjes kunnen worden aangebracht. In die reservoirs kunnen medicijnen worden opgeslagen en vervolgens via de kanalen worden afgeleverd. De pleister kan bijvoorbeeld worden ingezet om brandwonden af te dekken en te behandelen. “Wanneer een sensor iets afwijkends meet, bijvoorbeeld een abnormale temperatuurstijging, kunnen medicijnen naar een specifieke locatie worden gestuurd,” vertelt onderzoeker Hyunwoo Yuk.

Wellicht kan de door onderzoekers ontwikkelde hydrogel in de toekomst niet alleen op, maar ook in het lichaam worden gebruikt. Zo kan elektronica die in het lichaam moet worden aangebracht wellicht in deze hydrogel worden verpakt. Nu worden sensoren die in het lichaam worden aangebracht – bijvoorbeeld glucosesensoren – nog vaak door het immuunsysteem afgestoten. In het verleden zijn al wel hydrogels gebruikt om deze sensoren in te verpakken en afstoting te voorkomen. Maar die hydrogels waren broos en lieten wanneer een patiënt in beweging kwam, gemakkelijk los. De hydrogel die onderzoekers van MIT nu hebben ontwikkeld, gaat mogelijk langer mee.