Deze pleister met daarin tientallen micro-naaldjes heeft in experimenten de ‘lovehandles’ van muizen laten verdwijnen.

Dat schrijven onderzoekers in het blad ACS Nano. “Veel mensen zullen ongetwijfeld opgewonden zijn als ze horen dat we in staat zijn om een non-invasief alternatief aan te bieden voor de liposuctie,” aldus onderzoeker Li Qiang.

Hoe werkt het?
Om dat te begrijpen, moeten we eerst even aandacht besteden aan het probleem waar veel mensen mee kampen: overtollig vet. Mensen hebben twee typen vet: wit vet en bruin vet. Dat bruine vet is niet zo’n heel groot probleem: het is vrij gemakkelijk af te breken. Wit vet verbranden wij mensen daarentegen niet zo gemakkelijk. Vandaar dat onderzoekers al jarenlang zoeken naar manieren om wit vet om te zetten in bruin vet – iets wat van nature gebeurt als het lichaam aan koude temperaturen wordt blootgesteld – en zo onder meer obesitas te bestrijden. “Er zijn verschillende klinisch beschikbare medicijnen die browning (het omzetten van wit vet in bruin vet, red.) promoten, maar die moeten allemaal in de vorm van pillen of injecties worden toegediend,” legt Qiang uit. “Hierdoor wordt het hele lichaam aan het medicijn blootgesteld, wat kan leiden tot bijwerkingen zoals maagproblemen, een toename van het lichaamsgewicht en botbreuken.” Maar onderzoekers hebben nu iets bedacht om die bijwerkingen te voorkomen. Ze stellen voor om de medicijnen heel gericht toe te dienen. En wel met behulp van een soort pleister.

De pleister
Eerst wordt het medicijn dat wit vet omzet in bruin vet in nanodeeltjes gestopt. Die nanodeeltjes worden vervolgens in een pleister die ongeveer 1 vierkante centimeter groot is, gestopt. Die pleister is uitgerust met tientallen micronaaldjes. Wanneer je de pleister op de huid drukt, dringen die naaldjes – zonder dat je het voelt – de huid binnen en wordt het medicijn via de naaldjes langzaam maar zeker het lichaam binnengebracht. “De nanodeeltjes (waar het medicijn in zit opgeslagen, red.) zijn ontworpen om het medicijn te herbergen, maar storten langzaam in, waardoor het medicijn vrijkomt in nabijgelegen weefsel,” legt onderzoeker Zhen Gu uit. Het mooie van deze aanpak is dat het medicijn direct in het vetweefsel belandt en dus niet via allerlei omwegen – en met de nodige bijwerkingen – door het lichaam reist.

Experiment
De onderzoekers hebben de pleister getest onder muizen met overgewicht. Elke muis kreeg aan weerszijden van de (te dikke) onderbuik een pleister geplakt. In de ene pleister zat een medicijn dat wit vet omzet in bruin vet. En de andere pleister was leeg. Gedurende vier weken kregen de muizen elke drie dagen nieuwe pleisters opgeplakt. Ook was er een controlegroep die bestond uit muizen die vier weken lang elke drie dagen twee lege pleisters opgeplakt kregen.

Stofwisseling
Bij de muizen die middels één met een medicijn gevulde pleister behandeld werden, nam de hoeveelheid vet aan de behandelde zijde van het lichaam met 20 procent af (t.o.v. de niet-behandelde zijde). Vervolgonderzoek wees uit dat de behandelde zijde – in vergelijking met de onbehandelde zijde – van de muizen meer genen herbergde die geassocieerd worden met bruin vet. Wat er sterk op wijst dat de vetafname te wijten is aan browning: de omzetting van wit vet in bruin vet. Dat leidde bovendien tot een hogere stofwisseling, zo suggereren experimenten onder gewone, slanke muizen. Wanneer deze muizen met de medicijnen behandeld werden, nam hun zuurstofconsumptie namelijk toe.

De pleister is nog niet op mensen getest. Maar dat lijkt een kwestie van tijd te zijn. De onderzoekers zijn op dit moment aan het onderzoeken welke medicijnen (of mix van medicijnen) het beste geschikt zijn om wit vet bij mensen heel lokaal om te zetten in bruin vet.