In twee eeuwen tijd was het klaar!

Het is in het verleden talloze keren gebeurd en staat ons ook in de toekomst ongetwijfeld weer te wachten: een omkering van de magnetische polen van de aarde. Het gebeurt gemiddeld elke 200.000 tot 300.000 jaar.

Over het magnetisch veld
De aarde beschikt over een magnetisch veld met één zuidpool en één noordpool. Dit magnetische veld wordt gegenereerd door de kern van onze aarde: een ijzeren bol waarvan het hart vast en de buitenste laag vloeibaar is. Dat vloeibare ijzer in de kern van onze aarde stroomt en creëert elektrische stromingen die op hun beurt weer het magnetisch veld creëren. Zo af en toe keert het magnetisch veld zich om. De magnetische noordpool verandert dan in de magnetische zuidpool en omgekeerd.

Als het magnetische veld omdraait, dan is dat geen abrupte gebeurtenis. Magnetische velden smelten samen, duwen en trekken aan elkaar. Hierdoor kunnen er tijdelijk meerdere polen op rare breedtes ontstaan alvorens de noordpool echt de zuidpool wordt.


De laatste keer dat het magnetisch veld van de aarde zich omkeerde, was zo’n 780.000 jaar geleden. Het zou dus weer eens tijd worden. Toch is het ook niet iets om naar uit te kijken. Uit veldonderzoek blijkt dat de magnetische omkering relatief snel gebeurt en dat het magnetische veld dan ook nog eens negentig procent verzwakt.

“Hopelijk vindt deze gebeurtenis in de verre toekomst plaats, zodat we de tijd hebben om technologieën te ontwikkelen die de schade kunnen beperken”

Gigantische impact
Vooral dat laatste is een probleem. Als mensheid zijn we enorm afhankelijk van elektrische systemen. Een omkering van het aardmagnetisch veld heeft een groter effect dan de zonnestorm die de aarde in 1859 raakte. Op 1 september 1859 werd er een zonnestorm met een kracht van tien miljoen atoombommen op de aarde afgestuurd. Een groot deel van het telegraafnetwerk raakte ernstig beschadigd. Als zo’n soortgelijke storm de aarde nu zou raken – en veel elektrische systemen zouden uitvallen – dan zou dit de maatschappij kunnen ontwrichten. Potentiële schade: misschien wel biljoenen euro’s. Stel je eens voor dat deze ontwrichting twee eeuwen zou duren…

Tijd om nieuwe technologieën te ontwikkelen
“Hopelijk vindt deze gebeurtenis in de verre toekomst plaats, zodat we de tijd hebben om technologieën te ontwikkelen die de schade kunnen beperken”, concludeert professor Andrew Roberts van de Australische Nationale Universiteit. Het paper is te lezen in het wetenschappelijke vakblad Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America (PNAS).