rsz_roken

De kans dat rokers zelfmoord plegen, is groter dan de kans dat niet-rokers dat doen. Onderzoekers dachten dat dat kwam doordat veel mensen met psychische problemen roken. Maar dat lijkt de hogere zelfmoordkans niet langer te kunnen verklaren.

Verschillende onderzoeken hebben al aangetoond dat rokers een grotere kans hebben om door zelfmoord te sterven dan mensen die niet roken. Hoe is dat te verklaren? Onderzoekers dachten dat het alles te maken had met mensen met psychiatrische problemen die door die problemen een grotere kans hebben om zelfmoord te plegen en tevens sterk geneigd zijn om te roken. Maar een nieuw onderzoek trekt die verklaring nu ernstig in twijfel.

Maatregelen
De afgelopen jaren hebben verschillende Amerikaanse staten hun beleid ten opzichte van roken aangepast. Sommige staten waren daarbij feller dan anderen. “Staten begonnen de accijns op sigaretten te verhogen,” vertelt onderzoeker Richard Grucza. “Eerst om hun inkomsten te verhogen, maar later om de volksgezondheid te verbeteren. Meer belastingen en andere regelgeving om het roken te beperken zijn bekende manieren om ervoor te zorgen dat mensen minder gaan roken. Dus het is een natuurlijk experiment dat aantoont dat in staten met agressiever beleid ook minder gerookt werd. Het volgende wat wij te weten wilden komen, was of het aantal zelfmoorden in deze staten – in vergelijking met staten die niet zo agressief in hun beleid waren – veranderde.”

Zelfmoord
De onderzoekers ontdekten dat in staten waar felle maatregelen werden getroffen om het aantal rokers terug te dringen, ook het aantal zelfmoorden afnam. In staten met minder felle maatregelen – dat wil zeggen: minder hoge belastingen en coulantere wetgeving als het gaat om roken in het openbaar – gebeurde het tegenovergestelde. Het aantal zelfmoorden steeg ten opzichte van het landelijk gemiddelde met zes procent.

“Nicotine is een plausibele kandidaat als we het verband tussen roken en de kans op zelfmoord willen verklaren”

Het verband
De onderzoekers stelden ook vast of mensen die in de onderzochte periode een einde aan hun leven maakte, rookten of niet. Ze ontdekten dat de kans dat mensen die het sterkst geneigd waren om te roken zelfmoord pleegden, beïnvloed werd door regelgeving die samenhangt met belasting op tabak en wetgeving die het roken wil beperken. “Als je niet rookt of het onwaarschijnlijk is dat je ooit gaat roken, dan zou de kans dat je zelfmoord gaat plegen niet beïnvloed moeten worden door wetgeving omtrent roken. Dus het feit dat we zagen dat de wetgeving invloed had op mensen die rookten, onderschrijft ons idee dat roken zelf verband houdt met zelfmoord.”

Onduidelijk is nog hoe roken an sich de kans dat iemand zelfmoord pleegt, laat stijgen. “We moeten echt beter naar de effecten van roken en nicotine kijken,” vindt Gruzca. Voor nu vermoedt hij dat nicotine verantwoordelijk is. “Nicotine is een plausibele kandidaat als we het verband tussen roken en de kans op zelfmoord willen verklaren. Net als elk ander verslavend middel beginnen mensen nicotine te gebruiken om zich goed te voelen, maar op een gegeven moment beginnen ze het nodig te hebben om zich normaal te voelen. En net als met andere drugs kan dat chronische gebruik bijdragen aan gevoelens van depressie en angst en dat kan het verband met zelfmoord verklaren.” Als nicotine de oorzaak is, moeten we ook de populaire e-sigaret met argusogen bekijken, zo benadrukken de onderzoekers. Deze geeft vaak ook nicotine af.