Nog zeventien dagen en dan komt ruimtesonde Juno aan bij de planeet Jupiter. De afstand tot de grootste planeet van ons zonnestelsel is nog maar dertien miljoen kilometer.

Het is alweer een tijd geleden dat Jupiter langdurig gezelschap kreeg van een ruimtevaartuig. De laatste ruimtesonde was Galileo, die in 1995 aankwam bij de gasplaneet. De Galileo-missie eindigde in 2003, waarna het toestel zichzelf in de dampkring van Jupiter wierp. Nu – dertien jaar later – kunnen we weer genieten van een continue stroom van mooie beelden van Jupiter.

Juno arriveert op 4 juli bij Jupiter en zal langs de polen om de planeet draaien. “Vorig jaar rond dezelfde tijd kwam New Horizons aan bij Pluto”, mijmert Diane Brown van de Juno-missie. “Juno vliegt rakelings langs de atmosfeer van Jupiter. Nooit eerder kwam een ruimtesonde zo dicht bij de gaslagen van deze planeet.” Op 4 juli is de afstand tussen Juno en Jupiter slechts 4.667 kilometer.

Het doel van de missie
Maar wat gaat Juno nu eigenlijk precies doen. Uiteraard staat er een mooi achtergrondartikel over de Juno-missie op Scientias.nl. Maar om het even kort samen te vatten: Juno hoopt erachter te komen wat er onder het dikke wolkendek van Jupiter schuilgaat en hoe de gasreus is ontstaan. Het ruimtevaartuig gaat diep in de atmosfeer van de gasplaneet turen en probeert de temperatuur en samenstelling van die atmosfeer vast te stellen. Ook worden de bewegingen van de wolken in kaart gebracht.

Een artistieke impressie van de Juno-ruimtesonde voor de planeet Jupiter.

Een artistieke impressie van de Juno-ruimtesonde voor de planeet Jupiter.

Straling
Om de geheimen van Jupiter te ontrafelen, moet Juno risico’s nemen en rakelings langs de atmosfeer vliegen. “We zijn niet op zoek naar problemen, maar naar data”, aldus hoofdonderzoeker Scott Bolton. Het is algemeen bekend dat Jupiter een krachtig magnetisch veld heeft. Wanneer een ruimtevaartuig dit magnetische veld betreedt, dan krijgt zo’n sonde te maken met veel straling. “Gedurende de hele missie wordt Juno blootgesteld aan meer dan honderd miljoen keer de straling van een röntgenapparaat van je tandarts”, zegt Rick Nybakken, projectmanager van de Juno-missie. “Maar we zijn er klaar voor. De baan van Juno rond Jupiter is zo ontwikkeld, dat er minimale blootstelling is aan straling van Jupiter. Juno kan lang genoeg overleven om voldoende gegevens te verzamelen.”

Kluis van titanium
Juno is een bijzonder ruimtevaartuig. Zo beschikt de ruimtesonde over een titanium kluis. In deze kluis bevinden zich de meest waardevolle onderdelen, die andere wetenschappelijke instrumenten aansturen. Denk bijvoorbeeld aan de vluchtcomputer van Juno. De kluis weegt 172 kilo en zorgt ervoor dat de hoeveelheid straling met een factor 800 afneemt. Toch is dat niet genoeg. In de omgeving nabij Jupiter is nu eenmaal teveel straling. Uiteindelijk zal Juno in het harnas sterven, maar hopelijk wel nadat er twintig maanden gegevens zijn verzameld.

Wat vind jij?
Wij tellen in ieder geval de dagen af. Jij ook? Laat je horen door onder dit artikel te reageren.