diertje

240 miljoen jaar geleden leefde een bijzonder diertje met de naam Pappochelys rosinae. Volgens wetenschappers is deze gepantserde hagedis de ‘missing link’ tussen protoschildpadden en de hedendaagse schildpadden.

Er zijn ruim twintig fossielen van de Pappochelys rosinae gevonden in de sedimenten van een ondiep meer in het zuiden van Duitsland. De meeste fossielen zijn niet groter dan een botfragment, al bezitten de onderzoekers wel een volledig skelet en een bijna-complete schedel.

Volwassen exemplaren waren 20 centimeter lang. Ze hadden een romp van tien centimeter en een staart met dezelfde lengte. Het dier at waarschijnlijk wormen en andere weke dieren.

hagedis

De Pappochelys rosinae was geen doorsnee hagedis, Hij had namelijk een brede ribben met een T-vormige centrum. Ook had deze hagedis buikribben, zogenoemde gastralia. Deze zwevende botten vormden zich in het weefsel in de onderbuik. De buikribben in latere schildpadden werden breder en fuseerden zich om zo een plastron (of buikschild) te vormen.

De hagedis leefde niet alleen in het water, maar ook op de oever. De grote, zware botten en de buikribben zorgden ervoor dat het dier zwaar genoeg was om op de bodem van het meer te wandelen. Daarnaast vormden ze een bescherming tegen roofdieren, zoals vissen of grote amfibieën die in het meer zwommen.

De onderzoekers beweren dat de botten in deze hagedis in de loop van miljoenen jaren zijn geëvolueerd tot schilden. Het oudste fossiel van een volledige schildpad is ongeveer 205 miljoen jaar oud.