Onderzoekers troffen het scheepswrak voor de zuidelijke kust van Groenland aan. Het schip – S.S. Terra Nova – zonk hier bijna zeventig jaar geleden nadat het ernstig beschadigd was geraakt door ijs.

Onderzoekers van Schmidt Ocean Institute vonden het schip toen ze bezig waren om hun apparatuur te testen. Uit oude documenten was eerder al gebleken dat de S.S. Terra Nova hier ergens gezonken moest zijn. Toen de onderzoekers op een onbekend voorwerp stuitten, dachten ze dan ook direct aan het schip. Toen het object ook nog eens 57 meter lang bleek te zijn – de exacte lengte van de S.S. Terra Nova – wisten ze het bijna zeker: ze hadden het schip waarmee poolreiziger Robert Falcon Scott zijn noodlottige expeditie begon, gevonden.

Schoorsteenpijp
Naast het schip troffen de onderzoekers een schoorsteenpijp aan. De pijp werd vergeleken met de pijp die op oude foto’s van S.S. Terra Nova stond. Het bleek exact dezelfde pijp te zijn.

Afbeelding: Schmidt Ocean Institute.

Foto’s
Met behulp van de computer en de verzamelde gegevens maakten de onderzoekers een reconstructie van de zeebodem met daarop de S.S. Terra Nova (zie hierboven). Onderwatercamera’s maakten foto’s van het schip en de schoorsteenpijp. U ziet de schoorsteenpijp op de foto hieronder.

De schoorsteen. Foto: Schmidt Ocean Institute.

WIST U DAT…

…u via Google Maps een kijkje in de hut van Scott kan nemen?

S.S. Terra Nova is een heel bijzonder schip met een lange staat van dienst. Het schip werd eind negentiende eeuw gebouwd met maar één missie: op zeehonden jagen. Enkele jaren later gaat het schip voor het eerst mee op poolexpedities en in 1909 koopt Robert Falcon Scott het schip. Een jaartje later vertrekt Scott met het schip in een poging als eerste de zuidpool te bereiken. Het schip brengt hem een heel eind, maar het laatste stuk moeten de mannen toch echt op eigen kracht afleggen. Scott weet de pool te bereiken, maar ontdekt dat een andere poolreiziger hem net voor is geweest. Op de terugweg komen Scott en zijn medereizigers om. S.S. Terra Nova wordt niet lang daarna van Antarctica gehaald en weer ingezet om op zeehonden te jagen. In 1942 krijgt het schip een nieuwe missie: basisstations op Groenland bevoorraden. In 1943 raakt het schip daar zwaar beschadigd en zinkt.