Er werd vorig jaar al eens tevergeefs gezocht naar buitenaardse radiosignalen afkomstig van de omgeving van TRAPPIST-1.

Het was wereldnieuws vorige week: astronomen hadden rond de ster TRAPPIST-1 maar liefst zeven planeten gevonden die ongeveer net zo groot zijn als de aarde. En zeker drie ervan lijken zich in de leefbare zone op te houden. Het bracht ons automatisch bij de volgende vraag: zou er in dit systeem dan soms buitenaards leven te vinden zijn?

De zoektocht
Zoals het er nu naar uitziet, niet, zo laat SETI weten. Het instituut zocht namelijk vorig jaar al naar buitenaardse radiosignalen in de omgeving van TRAPPIST-1. Het leverde niets op, zo vertelt astronoom Seth Shostak. Hij stelt dat het Allen Telescope Array in staat zou moeten zijn geweest om radiosignalen van de aliens op te vangen, wanneer deze zendantennes gebruiken die net zo groot zijn als de 500-meter FAST-radiotelescoop in China en een zender met een vermogen van 100 kilowatt of meer inzetten om berichten in onze richting te sturen. “We hebben tien miljard radiokanalen gescand en geen uitzendingen gedetecteerd.”

Aardachtige planeten

Zijn planeten die net zo groot zijn als de aarde dan de beste plek om op zoek te gaan naar buitenaards leven? Lees er hier meer over.

Nieuwe poging
Maar nu meer planeten rond TRAPPIST-1 zijn ontdekt, gaat SETI nog een poging wagen, kondigt Shostak aan. Hij is zeer enthousiast over het systeem. Onder meer omdat de zeven planeten niet ver van elkaar verwijderd zijn. “Leven is misschien niet op alle zeven planeten ontstaan, maar als het slechts op één planeet is ontstaan, kunnen botsingen met kleine planetoïden dat leven naar andere werelden hebben gebracht. En als op één planeet technisch onderlegde wezens zijn ontstaan, zou deze soort zich snel verspreiden naar de andere planeten.” Want: “De reistijd tussen werelden in het TRAPPIST-1-systeem zijn – zelfs als we uitgaan van raketten die niet sneller zijn dan de raketten van NASA – plezierig kort.” Hij vertelt dat een tripje van de aarde naar Mars met zo’n raket zo’n zes maanden tijd kost. Maar een tripje van de ene TRAPPIST-1-planeet naar de dichtstbijzijnde andere planeet zou amper een weekend in beslag nemen. “In andere woorden: het is heel gemakkelijk en verleidelijk om je in dit systeem een uit meerdere planeten bestaand imperium voor stellen, een kleine planetenfederatie in onze kosmische achtertuin.”

De zeven planeten staan dichter bij hun ster dan Mercurius bij onze zon staat. Afbeelding: ESO / O. Furtak.

James Webb-telescoop
Het is vooralsnog fantasie. Maar wellicht brengen toekomstige observaties van het Allen Telescope Array daar verandering in. Overigens is dat niet de enige manier waarop we meer te weten kunnen komen over de leefbaarheid van de planeten van TRAPPIST-1. Met de volgende generaties telescopen – zoals de James Webb-telescoop – kunnen we bijvoorbeeld op zoek naar atmosferen rond en oceanen op de planeten.

En zelfs als die zoektocht niet resulteert in de ontdekking van buitenaards leven, blijft TRAPPIST-1 fascinerend. “De ontdekking ervan draagt bij aan de groeiende overtuiging dat het universum barst van de plekken waar leven kan ontstaan en floreren,” stelt Shostak. “Als je denkt dat de rest van het universum steriel is, ben je zeker uniek en heb je het waarschijnlijk fout.”