De grote kaardespin zorgt goed voor haar jongen en beschermt ze. En dan moedigt ze haar jongen aan om haar levend te verscheuren. De 130 spinnetjes kannibaliseren daarop hun moeder. En wie beschermt de spinnen dan? Hun eigen trillende lijfjes! Dat ontdekte een Zuid-Koreaanse bioloog.

Zodra de moeder niet meer leeft, verzamelen de jongen zich in het web. Daar trekken ze hun lichamen herhaaldelijk tegelijkertijd samen waardoor het web flink gaat trillen. Als één spin het lichaam samentrok, deden de anderen vrijwel direct mee. Op het hoogtepunt werkten 60 procent van alle spinnen mee aan de trillingen van het web. Vier dagen na de dood van de moeder zijn de trillingen het sterkst. Naarmate de spinnen kleiner worden, nemen de trillingen af.

Wegjagen
Het is onduidelijk waarom de spinnen dit gedrag vertonen. Men vermoedt echter dat de trillingen roofdieren moeten verjagen. Daar zijn een aantal aanwijzingen voor. Zo beginnen de spinnetjes pas te vibreren als hun moeder dood is. Voor die tijd kon moeder spin haar jongen beschermen. Ook wordt er alleen getrild als een indringer dichtbij is. Door de beweging denkt het roofdier dat er een groter dier in de buurt is en zal hij niet zo snel aanvallen.

Jagen
In de drie of vier weken die volgen op de dood van hun moeder gaan de spinnen gezamenlijk op jacht. Door goed samen te werken, zijn de broers en zussen in staat om prooien die tot twintig keer groter zijn dan zijzelf mee naar huis te brengen. Wanneer er niet gejaagd wordt, wordt er getrild. Na een maandje verlaten de spinnen het ouderlijk web.

De grote kaardespin komt voor in Europa en Noord-Amerika.

Benieuwd naar de beelden? Klik dan hier.