sherlock

De grondleggers van forensisch onderzoek – Edmond Locard en Hans Gross – lieten zich in sterke mate inspireren door de altijd zorgvuldig handelende Sherlock Holmes. Dat blijkt uit onderzoek van Ian Burney, verbonden aan de universiteit van Manchester.

Naast Sherlock Holmes, een creatie van schrijver Arthur Conan Doyle, oefende ook John Evelyn Thorndyke, de hoofdrolspeler in romans van de hand van R. Austin Freeman, invloed uit op de totstandkoming van het forensisch onderzoek. “Het is verrassend duidelijk dat de fictieve Sherlock Holmes en dokter Thorndyke een enorme invloed hadden op het plaats delict zoals we dat vandaag de dag kennen,” vertelt Burney.

Methodes
“De verhalen (van Conan Doyle en Freeman, red.) lieten nieuwe methodes van forensisch onderzoek zien.” Burney denkt dan aan het afschermen van de plaats delict, zodat eventueel bewijsmateriaal niet vernietigd kan worden voor het ontdekt is, maar ook het bewaren van alle objecten die nabij de plek van het misdrijf gevonden worden en sporen van eventuele daders aan zeer nauwkeurig onderzoek onderwerpen. Nu vinden we dat allemaal heel normaal, maar dat was wel eens anders. “Pas rond de jaren ’20 gingen forensisch onderzoekers, geholpen door fotografen en politiemannen die het plaats delict moesten afschermen en bestuderen, toezicht houden op het plaats delict. Freeman en Conan Doyle zorgden ervoor dat dat gebeurde.”

WIST U DAT…

…iedereen kan denken als Sherlock Holmes? Maar daar moeten we wel iets voor doen! Lees er hier alles over!

Gross en Locard
Burney trekt die conclusie nadat hij zich in de geschiedenis van het forensisch onderzoek vastbeet. Zo las hij bijvoorbeeld een handboek voor forensisch onderzoek, geschreven door de grondlegger van deze vorm van onderzoek, Hans Gross. In dit boek verwijst Gross naar een tas met gereedschappen voor forensisch onderzoek. Hij noemt deze ‘de Thorndyke’. Een andere grondlegger van het forensisch onderzoek, Edmond Locard, roept politieagenten in opleiding in zijn lesboeken herhaaldelijk op om de boeken van Conan Doyle te lezen en de wijze lessen van Sherlock Holmes in zich op te nemen.

“Gedurende het Victoriaanse tijdperk waren er zeker mensen die plaatsen delict onderzochten, maar ze deden dat niet zo systematisch en wetenschappelijk. De enige wetenschapper op een plaats delict was vaak een arts, soms een patholoog, maar vaak een lokale huisarts. Sherlock Holmes – en vooral ook dokter Thorndyke – had kritiek op de manier waarop pathologen in het Victoriaanse tijdperk een plaats delict ‘besmetten’ en zij veranderden de aanpak voorgoed.”